عرفان اسلامی جلد 11 صفحه 15

مفاد آیات امر به معروف و نهی از منکر

از مجموعه این آیات مطالب زیر استفاده می شود:

1 -امر به معروف و نهی از منکر از واجبات حتمیه الهیه است.

2 -امر به معروف و نهی از منکر اخلاق انبیا و اولیا بود.

3 -نیکان عالم مردم را به ادای این دو وظیفه سفارش می کردند.

4 -رشد و کمال جامعه در گرو این دو اصل الهی است.

5 -رضایت و بهشت حق جزای آمرین به معروف و ناهین از منکر است.

6 -فرهنگ الهی با امر به معروف و نهی از منکر تقویت می شود و به موازات قدرت اسلام کفر و شرک ضعیف می گردد.

مسئلۀ ایجاد زمینه برای پیاده شدن معروف و پیشگیری از منکر به اندازه ای اهمیت دارد که تارک آن در قرآن مجید ملعون شناخته شده است.

[ لُعِنَ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ بَنِی إِسْرٰائِیلَ عَلیٰ لِسٰانِ دٰاوُدَ وَ عِیسَی ابْنِ مَرْیَمَ ذٰلِکَ بِمٰا عَصَوْا وَ کٰانُوا یَعْتَدُونَ* کٰانُوا لاٰ یَتَنٰاهَوْنَ عَنْ مُنکَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ مٰا کٰانُوا یَفْعَلُونَ ] (1).

از بنی اسرائیل آنان که کافر شدند به زبان داود و عیسی بن مریم لعنت شدند.

لعنت شدنشان برای این بود که [ نسبت به فرمان های خدا و انبیا ] سرپیچی داشتند و همواره [ از حدود الهی ] تجاوز می کردند.*آنان یکدیگر را از کارهای زشتی که مرتکب می شدند بازنمی داشتند.مسلماً بد بود آنچه را انجام می دادند.