عرفان اسلامی جلد 11 صفحه 184

نیرنگی که همواره به کار می گیرند،دلتنگ مشو.

[ وَ لَمَنْ صَبَرَ وَ غَفَرَ إِنَّ ذٰلِکَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ] (1).

و کسی که [ با قدرت داشتن بر انتقام به اختیار خود ] شکیبایی ورزد و [ از انتقام ] گذشت کند،بی تردید این از اموری است که ملازمت بر آن از واجبات است.

[ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اصْفَحْ إِنَّ اللّٰهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ ] (2).

پس [ تا نزول حکم جهاد ] از آنان درگذر و [ از مجازاتشان ] روی گردان؛ زیرا خدا نیکوکاران را دوست دارد.

[ وَ لاٰ تَسْتَوِی الْحَسَنَهُ وَ لاَ السَّیِّئَهُ ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِی بَیْنَکَ وَ بَیْنَهُ عَدٰاوَهٌ کَأَنَّهُ وَلِیٌّ حَمِیمٌ ] (3).

نیکی و بدی یکسان نیست.[ بدی را ] با بهترین شیوه دفع کن؛[ با این برخورد متین و نیک ] ناگاه کسی که میان تو و او دشمنی است [ چنان شود ] که گویی دوستی نزدیک و صمیمی است.

[ وَ الْکٰاظِمِینَ الْغَیْظَ وَ الْعٰافِینَ عَنِ النّٰاسِ وَ اللّٰهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ ] (4).

آنان که در گشایش و تنگ دستی انفاق می کنند،و خشم خود را فرو می برند، و از [ خطاهایِ ] مردم در می گذرند؛و خدا نیکوکاران را دوست دارد.

[ یٰا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لاٰ تَجَسَّسُوا

1- (1)) -شوری (42):43.
2- (2)) -مائده (5):13.
3- (3)) -فصلت (41):34.
4- (4)) -آل عمران (3):134.