عرفان اسلامی جلد 11 صفحه 198

عِبٰادَهٌ (1).

دیده دوختن به چهرۀ عالم عبادت است و نظر بر رهبر عادل عبادت است و نگاه به رأفت و مهربانی بر پدر و مادر و برادری که در راه خدا دوستش داری نیز عبادت است.

یَا ابْنَ مَسْعُودٍ اکْثِرْ مِنَ الصّالِحاتِ وَ الْبِرِّ فَاِنَّ الْمُحْسِنَ وَ الْمُسیءَ یَنْدِمانِ،یَقُولُ الْمُحْسِنُ یا لَیْتَنی ازْدَدْتُ مِنَ الْحَسَناتِ وَ یَقولُ الْمُسیءُ قَصَّرْتُ (2)،وَ تَصْدیقُ ذَلِکَ قَوْلُهُ تَعالی: [ وَ لاٰ أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوّٰامَهِ ] (3).

پسر مسعود ! خوبی و نیکی زیاد بجای آر که خوب و بد پشیمان می شوند، نیکوکار می گوید:ای کاش بیشتر بجا می آوردم و بدکار می گوید:کوتاهی کردم،دلیل این معنی قول خداست که می فرماید:به نفس ملامتگر قسم.

عَلامَهُ الْمُنٰافِقِ ثَلٰاثٌ:اِذٰا حَدَّثَ کَذَبَ،وَ اذا وَعَدَ اخْلَفَ،وَ اذَا ائْتُمِنَ خانَ (4).

نشانۀ منافق سه چیز است:چون سخن گوید همراه با دروغ باشد و چون وعده کند تخلف نماید و چون مورد اطمینان واقع شود خیانت کند.

مَنْ شَهِدَ شهادَهَ حقٍ لَیُحْیِیَ بِهٰا حَقَّ امرئٍ مُسْلِمٍ أتیٰ یَوْمَ القیامهِ وَ لِوَجْهِهِ نورٌ مَدَّ الْبَصَرِ یَعْرِفُهُ الْخَلٰایِقُ بِاسْمِهِ وَ نَسَبِهِ (5).

1- (1)) -الأمالی،شیخ طوسی:454،المجلس السادس عشر،حدیث 1015؛بحار الأنوار:73/71،باب 2،حدیث 60.
2- (2)) -مکارم الأخلاق:453،الفصل الرابع؛بحار الأنوار:105/74،باب 5،حدیث 1.
3- (3)) -قیامت (75):2.
4- (4)) -مستدرک الوسائل:13/14،باب 3،حدیث 15971.
5- (5)) -تهذیب الأحکام:276/6،باب 91،حدیث 161؛بحار الأنوار:311/101،باب 2،حدیث 9.