عرفان اسلامی جلد 11 صفحه 299

و خدای عزّ و جلّ دو فرشته بر او می گمارد،یکی از طرف راست و دیگری از جانب چپش تا از خدا برایش آمرزش خواهند و برای برآوردن حاجتش دعا کنند.سپس فرمود:به خدا قسم که رسول خدا شادتر است به برآوردن حاجت مؤمن وقتی خبرش به حضرت رسد از خود صاحب حاجت (1).

عَنْ ابِی الْمُعْتَمِرِ قالَ:سَمِعْتُ أَمیرَ الْمُؤْمِنینَ علیه السلام قالَ:قالَ رَسولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله:

ایُّما مُسْلِمٍ خَدَمَ قَوْماً مِنَ الْمُسْلِمینَ الّا اعْطاهُ اللّهُ مِثْلَ عَدَدِهِمْ خُدّاماً فِی الْجَنَّهِ (2).

ابی معتمر می گوید:از امیر المؤمنین علیه السلام شنیدم می فرمود:رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:هر مسلمانی که به طایفه ای از مسلمانان خدمت کند،او را نسزد جز این که خداوند به شمارۀ آنان از خدمتکاران بهشتی به او عطا فرماید.

بودیم اگر من و تو بهر کار یار هم***بود اتّحاد ما سبب افتخار هم

با ما اگر کنار نیاید فلک چه غم*** آن به که ما جدا نشویم از کنار هم

شاید که چون نجوم سماوی ز نور مهر*** روشن کنیم محفل شب های تار هم

تا دوست می توان شدن از دشمنی چه سود*** با این که خار و گل نبود در شمار هم

ما را ز هیچ کس به جهانی پای کم نبود ***بودیم اگر به راه وفا دستیار هم