عرفان اسلامی جلد 11 صفحه 353

و خود را در معرض نسیم خیر و برکت او قرار ده و البته مواظب باش که پس از معاشرت و برخورد با چنین آدمی اگر حفظ احترام او ننمایی و به نحوی که شایسته است از محضر او بهره نگیری حجت الهی بر تو تمام و عذری در پیشگاه او از تو پذیرفته نخواهد شد.

متوجه باش که وقت او را بیهوده نگیری و وی را خسته و ناراحت نکنی که موجب خسارت و ضرر توست،همیشه لطف و عنایت و فضل و کرامت مخصوص خداوند بزرگ را نسبت به او در نظر گرفته و با او معاشرت کنی.

معاشرت با این چنین مردم و شنیدن سخنان دلنواز آنان،انسان را از اسارت جهل و هوا و شهوت و شیطان نجات داده و به فضای با برکت معنویت و توحید می رساند.

گر تو خلوت خانۀ توحید را محرم شوی***تاج عالم گردی و فخر بنی آدم شوی

سایه ای شو تا اگر خورشید گردد آشکار ***تو چه سایه محو خورشید آیی و محرم شوی

جانت در توحید دایم معتکف بنشسته است*** تو چرا در تفرقه هردم به صد عالم شوی

بوده ای همرنگ از پیش و بخواهی شد ز پس*** این زمان همرنگ او شو نیز تا همدم شوی

رنگ دریاگیر چون یک شبنمی بیخود شده*** تا شوی همرنگ دریا گرچه یک شبنم شوی

چیست یک شبنم که از دریاست ناآمیخته*** گر بیامیزی تو هم در بحر کل بی غم شوی

گر تو ای عطار هیچ آیی همه گردی مدام*** ور همه خواهی چو مردان هیچ در یک دم شوی