عرفان اسلامی جلد 11 صفحه 358

هیچ حال فراموش نکنی و همیشه و در هر لحظه به یاد جناب او باشی،آن وجود مقدّسی که تو را به انواع نعمت ها آراسته و در هیچ برنامه ای تو را از یاد نمی برد.

هرگز اوامر و نواهی حضرت او را مخالفت مکن و در تمام حالات ذرّه ای از اطاعت و بندگی او فرو مگذار که او شایستۀ عبودیّت و اطاعت و تو لایق خدمت و بندگی او هستی.

به نعمت هایی که از جانب حضرت او بر اثر لطف و محبّتش به تو عنایت می شود فریفته و مغرور مشو.

آنان که به مال مغرور شدند اخلاق قارونی به آنان دست داد و آنان که به قدرت فریفته شدند،فرعون از آب در آمدند و آنان که به علم و دانش خود مغرور گشتند بلعم باعورا شدند و هر سه طایفه به عذاب دنیا و آخرت دچار گشته و به ننگ ابدی رسیدند.

آنان که بیداری و بینایی خود را حفظ کردند و جانب تقوا و طاعت را مراعات نمودند مال خود را بعد از برداشت سهم خود،در راه خدا به ایتام و ذوی القربیٰ و فقرا و مساکین و دردمندان و جبهۀ حق علیه باطل و در راه نشر معارف الهی واگذاشتند و از این طریق به کسب رضای حق موفق شدند.

آنان که از مقام و جاه و شهرت و عنوان خود برای خدمت به بندگان خدا استفاده کردند به عنایت حق و لطف خاص حضرت دوست دست یافتند و آنان که از دانش خود در راه نشر معارف و هدایت بندگان خدا بهره جستند به کرامت و محبّت ابدی حق پیوستند.

فریفته شدن به ظواهر دنیا و نعمت های مادی و معنوی عین حماقت و محض نادانی و دوری از تقوا و طاعت حق است.

در برابر نعمت های دوست سپاس گزار و شاکر باش و شکر و سپاس حق به این