عرفان اسلامی جلد 11 صفحه 52

سفارش های امام علی علیه السلام دربارۀ قرآن

امیر المؤمنین علیه السلام به تمام امت به طور قاطع و اکید نسبت به قرآن مجید این چنین سفارش می کند:

تَعَلَّمُوا کِتابَ اللّهِ تَبَارَکَ وَ تَعالیٰ فَاِنَّهُ احْسَنُ الْحَدیثِ وَ ابْلَغُ الْمَوْعِظَهِ وَ تَفَقَّهُوا فِیهِ فَاِنَّهُ رَبیعُ الْقُلُوبِ وَ اسْتَشْفُوا بِنُورِهِ فَاِنَّهُ شِفاءٌ لِما فِی الصُّدورِ وَ احْسِنُوا تِلاوَتَهُ فَاِنَّهُ احْسَنُ الْقَصَصِ (1).

بر شما لازم است قرآن مجید را بیاموزید و کتاب خدای تبارک و تعالی را فرا گیرید که آن نیکوترین گفتار و روشن ترین و بلیغ ترین موعظه است.

و قرآن را دقیقاً بفهمید که بهار دل هاست و از حقیقت و معنویت و مفهوم قرآن طلب شفا کنید که علاج کنندۀ تمام دردهای سینه هاست و نیکو آن را تلاوت کنید که بهترین داستان هاست.

و در«نهج البلاغه»می فرماید:

اعْلَمُوا انَّ هَذَا الْقُرْآنَ هُوَ النّاصِحُ الَّذی لا یَغُشُّ وَ الْهادِی الَّذی لا یُضِلُّ وَ الْمُحَدِّثُ الَّذی لا یَکْذِبُ وَ ما جالَسَ هٰذَا الْقُرْآنَ احَدٌ الّا قامَ عَنْهُ بِزیادَهٍ اوْ نُقْصانٍ،زِیادَهٍ فی هُدیٰ اوْ نُقْصانٍ مِنْ عَمیٰ (2).

بدانید که قرآن نصیحت کنندۀ بی غش و هدایت کنندۀ بی گمراهی و گویندۀ بی دروغ است،کسی با قرآن نمی نشیند مگر این که به هدایتش اضافه و از کوری و تاریکیش کم می شود.