عرفان اسلامی جلد 11 صفحه 67

ای مؤمنان ! مبادا اموال و فرزندانتان شما را از یاد خدا غافل کنند.

[ وَ تَبَتَّلْ إِلَیْهِ تَبْتِیلاً ] (1).

نام پروردگارت را [ به زبان حال و قال ] یاد کن [ و از غیر او قطع امید نما ] و فقط دل بر او بند.

[ قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَکّٰاهٰا* وَ قَدْ خٰابَ مَنْ دَسّٰاهٰا ] (2).

بی تردید کسی که نفس را [ از آلودگی پاک کرد و ] رشد داد،رستگار شد.* و کسی که آن را [ به آلودگی ها و امور بازدارنده از رشد ] بیالود [ از رحمت حق ] نومید شد.

[ قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَکّٰی* وَ ذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلّٰی ] (3).

بی تردید کسی که خود را [ از زشتی های باطن و ظاهر ] پاک کرد،رستگار شد.

*و نام پروردگارش را یاد کرد،پس نماز خواند.

رجوع انسان ها به حق

3-قسمت سوم آیات بیان کنندۀ زمان رجوع تمام انسان ها به حضرت حق است که در آن آیات سخن از لقای سالکان و جنّت جسمی و روحی آنان و سخن از محجوبان بدبخت و سخن از آتش ظاهر و باطن آن هاست.

در این قسمت سخن از حشر و نشر،حساب و میزان و ملائکه و صراط است که هر یک دارای ظاهر و باطنی است،ظاهرش را چون غذای بدن،عموم مردم درک می کنند و باطنش در اختیار درک و فهم خواصّ از بندگان الهی است.

1- (1)) -مزمل (73):8.
2- (2)) -شمس (91):9-10.
3- (3)) -اعلی (87):14-15.