عرفان اسلامی جلد 11 صفحه 96

هوا و هوس مانع رسیدن به خدا

اشاره

آری،در تاریخ بشر ثابت شده که تمام سیه روزی ها و بدبختی ها و شرور و فساد و ظلم و ستم و خیانت ها و قتل و غارت ها محصول پیروی انسان از هوا و هوس و آرزوهای دور و دراز بوده است.

هوا چشم حق بین را کور و گوش حق شنوا را کر و قلب مطیع را نابود می کند.

کاملان از اولیاء و شامخان از عرفا در توضیح آیۀ شریفۀ:

[ لَهُمْ قُلُوبٌ لاٰ یَفْقَهُونَ بِهٰا وَ لَهُمْ أَعْیُنٌ لاٰ یُبْصِرُونَ بِهٰا وَ لَهُمْ آذٰانٌ لاٰ یَسْمَعُونَ بِهٰا أُولٰئِکَ کَالْأَنْعٰامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولٰئِکَ هُمُ الْغٰافِلُونَ ] (1).

آنان را دل هایی است که به وسیلۀ آن [ معارف الهی را ] در نمی یابند، و چشمانی است که توسط آن [حقایق و نشانه های حق را ] نمی بینند، و گوش هایی است که به وسیلۀ آن [ سخن خدا و پیامبران را ] نمی شنوند،آنان مانند چهارپایانند بلکه گمراه ترند؛اینانند که بی خبر و غافل [ از معارف و آیات خدای ] اند.

فرموده اند:

لَیْسَ الْمُرادُ انَّهُمْ لا یُبْصِرُونَ الْمَحْسُوساتِ وَ لا یَسْمَعُونَ الْاَصْواتِ وَ لا یَفْقَهُونَ الْاُمُورَ الدُّنْیَوِیَّهِ بَلْ وَ هُمْ کامِلونَ فی تِلْکَ الْجِهاتِ وَ انَّما هُوَ عَدَمُ الْاِدْراکِ وَ التَّفَقُّهِ وَ الْاِسْتِماعِ لِمَعالِی الْاُمُورِ وَ مَراتِبِ الْعِرْفانِ.

مراد این نیست که امور ظاهر و محسوس را نمی بینند و صداهای ظاهر را نمی شنوند و امور دنیایی و مادی را درک نمی کنند که در این جهات مانند همۀ