عرفان اسلامی جلد 12 صفحه 120

آن که او خسته داردم شب و روز***خود هم او مرهم و شفای من است

هرکه زو بوی درد می آید*** صحبتش مایه دوای من است

هرکه او از دو کون بیگانه است*** در ره دوست آشنای من است

نصیحت گنهکار

در کتاب ارزشمند«مجموعه ورّام»آمده:

مردی به محضر حضرت مسیح عرضه داشت:یا روح اللّه ! بر اثر اغوای شیطان و پیروی از هوای نفس دچار زنا شده ام مرا پاک کن.

عیسی علیه السلام فرمود:فریاد بزنید کسی نماند،مگر این که برای تطهیر این مرد بیاید،وقتی همه جمع شدند،آن مرد گفت:هرکس حدّی به گردن دارد از حدّ زدن من خودداری کند،تنها کسانی که علاقه دارم در حدّ زدن من شرکت داشته باشند مردم طاهر و پاکیزه و باتقوایند.

مردم چون این سخن شنیدند پراکنده شدند،تنها حضرت عیسی و یحیی برای حد زدن ایستادند،قبل از شروع سنگسار حضرت یحیی به آن گناهکار فرمود:مرا موعظه کن،گنهکار سه جملۀ عالی و سه کلمۀ جالب گفت:

1-بین نفس و هوا خلوت مکن که تو را دچار گناه می کند و موجودیّت و هویّتت را به گناه می اندازد.

2-هرگز به سرزنش گناهکار اقدام مکن که اهل معصیت احتیاج به هدایت و پاکی از آلودگی دارند.

3-در برابر کسی غضب مکن و فضای با منفعت حلم و بردباری را از دست مده (1).