عرفان اسلامی جلد 12 صفحه 124

[ اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْویٰ ] (1).

عدالت کنید که آن به پرهیزکاری نزدیک تر است.

11-رهبری سرنوشت نهایی زندگی انسان ها در کرۀ زمین با متّقیان خواهد بود:

[ إِنَّ الْأَرْضَ لِلّٰهِ یُورِثُهٰا مَنْ یَشٰاءُ مِنْ عِبٰادِهِ وَ الْعٰاقِبَهُ لِلْمُتَّقِینَ ] (2).

یقیناً زمین در سیطرۀ مالکیّت و فرمانروایی خداست،آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد می بخشد،و سرانجام نیک،برای پرهیزکاران است.

12-دوری از برتری طلبی و فساد کردن در روی زمین:

[ تِلْکَ الدّٰارُ الْآخِرَهُ نَجْعَلُهٰا لِلَّذِینَ لاٰ یُرِیدُونَ عُلُوًّا فِی الْأَرْضِ وَ لاٰ فَسٰاداً وَ الْعٰاقِبَهُ لِلْمُتَّقِینَ ] (3).

آن سرای [ پرارزش ] آخرت را برای کسانی قرار می دهیم که در زمین هیچ برتری و تسلّط و هیچ فسادی را نمی خواهند؛و سرانجام [ نیک ] برای پرهیزکاران است.

اگر این اوصاف نتوانند مدینۀ فاضله را در روی زمین ایجاد کنند،کدامین فکر بازی ها و حیله گری ها و چپاول گری ها و دروغ ها و ستمکاری ها این مدینۀ آرمانی را به وجود خواهند آورد ؟ ! !

خیزید عاشقان که سوی آسمان رویم*** دیدیم این جهان را تا آن جهان رویم

1- 1) -مائده (8):8.
2- 2) -اعراف (7):128.
3- 3) -قصص (28):83.