عرفان اسلامی جلد 12 صفحه 134

[ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ ] (1).

بنابراین از خدا پروا کنید،باشد که سپاس گزاری نمایید.

تقوایی که با به دست آوردنش چهرۀ معیّت اللّه رو به انسان می کند و وجود مقدّس حق انیس و مونس و تکیه گاه همیشگی انسان می شود:

[ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ ] (2).

و بدانید که خدا با پروا پیشگان است.

تقوایی که اگر به دست آید،آدمی در دنیا و آخرت محبوب حق می گردد و حصاری از عشق یار سراسر وجود انسان را فرا می گیرد:

[ فَإِنَّ اللّٰهَ یُحِبُّ الْمُتَّقِینَ ] (3).

یقیناً خدا تقوا پیشگان را دوست دارد.

تقوایی که علت سرعت حساب در روز قیامت است و نمی گذارد آدمی در آن صحرای پرغوغا،در میان آن همه رنج و غم و وحشت و اضطراب معطل بماند:

[ وَ اتَّقُوا اللّٰهَ إِنَّ اللّٰهَ سَرِیعُ الْحِسٰابِ ] (4).

و از خدا پروا کنید؛زیرا خدا حسابرسی سریع است.

تقوایی که بهترین و با منفعت ترین زاد و توشه برای دنیا و آخرت انسان است و بدون آن راهی بر نجات نخواهد بود:

1- 1) -آل عمران (3):123.
2- 2) -بقره (2):194.
3- 3) -آل عمران (3):76.
4- 4) -مائده (5):4.