عرفان اسلامی جلد 12 صفحه 141

رسول الهی صلی الله علیه و آله مرا هدایت کرد،فقیر بودم به وسیلۀ محمّد صلی الله علیه و آله غنی شدم،برده بودم،به وسیلۀ آن جناب آزاد شدم،ای عمر ! این است حسب و نسب من.

سلمان پس از آن جلسه گفتگوی بین خود و عمر را برای رسول اسلام صلی الله علیه و آله نقل کرد،رسول خدا صلی الله علیه و آله رو به مردم کرد و فرمود:ای جمعیّت قریش ! حسب مرد دین اوست،اخلاق حسنه مردانگی اوست،عقل ریشه اوست،خداوند فرموده:ما شما را از مرد و زن آفریده و برای آشنایی با یکدیگر قبیله قبیله قرارتان داده ایم، گرامی ترین شما نزد خدا پرهیزکارترین شماست،سپس رو به سلمان کرد فرمود:

هیچ یک از اینان بر تو جز به تقوا برتری ندارند،اگر از آنان پرهیزکارتری پس تو برتری (1).

قالَ رَسولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله:اِتَّقِ اللّهَ حَیْثُ کُنْتَ،وَ خالِقِ النّاسَ بَخُلْقٍ حَسَنٍ وَ اذا عَمِلْتَ سَیِّئَهً فَاعْمَلْ حَسَنَهً یَمْحوها (2).

رسول الهی صلی الله علیه و آله فرمود:هرکجا هستی تقوا را رعایت کن،با تمام مردم با اخلاق حسنه رفتار کن،چون به معصیت آلوده شدی در عوضش نیکی بجای آر،تا آن گناه از پرونده ات محو شود.

فیض با کرامت می گوید:

کبیره ای است که خود را گمان کنم*** هستم گناه دیگر آن کز می خودی مستم