عرفان اسلامی جلد 12 صفحه 200

مرگ اولین منزل از منازل آخرت و آخرین منزل از منازل دنیاست،خوشا به حال کسی که در وقت ورود به اول منزل مورد کرامت قرار بگیرد و بیاید که مرگ برای او از تمام خوشی های گذشته که در دنیا داشت خوش تر است.

موت از هر چیزی به انسان نزدیک تر است در حالی که آدمی آن را دور می پندارد،انسان با وجود ضعف بنیه چه جرأت سختی بر خود دارد،به این معنی که با نزدیک بودن مرگ به وجودش،چرا به فکر عاقبت نیست ؟

مرگ،علّت نجات پاکان از زحمت دنیا و موجب شقاوت و هلاکت برای گناهکاران است،از این جهت مخلصان و عارفان عاشق مرگ و بدکاران و آلودگان در وحشت و ترس از مردنند.

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

هرکس لقای حق را دوست دارد خدا هم لقای وی را عاشق است و هرکس از قرب و لقا کراهت دارد،حضرت حق هم لقای او را کراهت دارد.