عرفان اسلامی جلد 12 صفحه 382

جانم فدایت ! می بینم که این لشکر به مقاتلت نزدیک شده اند،امّا به حق حق قسم که تو کشته نشوی تا من در خدمت تو به شرف شهادت نایل نشوم و به خونم در نغلطم،دوست دارم نماز ظهر را با تو بخوانم،سپس خدای خود را ملاقات نمایم.امام سر به سوی خدا برداشت و گفت:یاد نماز کردی،خداوند تو را از نمازگزاران و ذاکران قرار دهد.

4-حبیب بن مظاهر اسدی: از رجال علم و عبادت و معرفت و مروّت و اصالت و حقیقت است.

آورده اند که:

شهادت آن جناب اثر عظیم بر حسین علیه السلام داشت و امام به وقت قرار گرفتن در کنار بدن حبیب فرمود:

خداوند تو را جزا دهد که مرد فضل و کرامت بودی و به یک شب ختم قرآن می نمودی (1).

حبیب حامل لوای علوم اهل بیت علیهم السلام و از خواصّ اصحاب حضرت مولی الموحدین علی علیه السلام بود.

5-جابر بن عروه غفاری: از شخصیّت های بزرگ اسلامی و از اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله و در ایمان و هجرت و جهاد فی سبیل اللّه مقامی بس بلند داشت.

در بدر و حنین جهت یاری رسول خدا صلی الله علیه و آله حاضر بود و به روز عاشورا برای دفاع از حق و حقیقت با آن که پیری سالخورده بود عمامه به سر بست و ابروهای خود را از روی چشمان خویش پس زده با دستمالی بست تا بتواند جلوی خود را دیده و از دین الهی دفاع کند،حضرت حسین علیه السلام جنگ او را نظاره می کرد و می فرمود: