عرفان اسلامی جلد 12 صفحه 58

سبب اعمالشان به بهشت بروند،پس آزادشدگان حضرت اللّه از آتش جهنّم کجایند ؟ !

عَنْ مُعاوِیَهَ بْنِ وَهَبٍ قالَ:سَمِعْتُ ابا عَبْدِ اللّهِ علیه السلام یَقولُ:اِذا تابَ الْعَبْدُ تَوْبَهً نَصوحاً احَبَّهُ اللّهُ فَسَتَرَ عَلَیْهِ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ.فَقُلْتُ:وَ کَیْفَ یَسْتُرُ عَلَیْهِ:قالَ:

یَنْسیٰ مَلَکَیْهِ ما کَتَبا عَلَیْهِ مِنَ الذُّنوبِ وَ یُوحیٰ الیٰ جَوارِحِهِ:اُکْتُمی عَلَیْهِ ذُنوبَهُ وَ یُوحیٰ الیٰ بِقاعِ الْاَرْضِ اکْتُمی ما کانَ یَعْمَلُ عَلَیْکَ مِنَ الذُّنوبِ فَیَلْقَی اللّهُ حینَ یَلْقاهُ وَ لَیْسَ شَیْءٌ یَشْهَدُ عَلَیْهِ بِشَیْءٍ مِنَ الذُّنوبِ (1).

معاویه بن وهب می گوید:از حضرت صادق علیه السلام شنیدم می فرمود:به هنگامی که عبد توبه خالص کند توبه ای که بر آن استقامت ورزد،محبوب خدا می شود و در دنیا و آخرت در پوشش حضرت حق قرار می گیرد،عرضه داشتم:این پوشش چگونه است ؟ فرمود:دو ملک نویسنده،گناه را از گناه بنده اش فراموشی می دهد و به جوارحش فرمان می دهد معاصی بنده ام را کتمان کنید و به زمین هایی که در آن ها معصیت کرده وحی می کند:گناهان بنده ام را بپوشان،پس وارد قیامت می شود،در حالی که شاهدی ندارد بر گناهانش شهادت دهد ! !

عَنْ ابی عُبَیْدَهَ الْحَذّاءِ قالَ:سَمِعْتُ ابا جَعْفَرٍ علیه السلام یَقولُ:اِنَّ اللّهَ تَعالی اشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَهِ عَبْدِهِ مِنْ رَجُلٍ اضَلَّ راحِلَتَهُ وَ زادَهُ فی لَیْلَهٍ ظَلْماءَ فَوَجَدَها فَاللّهُ اشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَهِ عَبْدِهِ مِنْ ذلِکَ الرَّجُلِ بِراحِلَتِهِ حینَ وَجَدَها (2).