- موسیقی طبیعت 1
- موزه هستی 2
- گر تو برانی به که روی آورم؟ 4
- مادر صبر 5
- شهابی در آسمان تشیع 6
- جاده انتظار 7
- اشک عدالت 8
- مادر، معمای آفرینش 10
- حجّی دیگر 12
- همنشین افلاکیان 13
- رعد کلام 14
- اعتکاف، گنج خلوت 15
- جام زیارتنامه 16
- دایره المعارف عشق 18
- شهید وحدت 20
- دین و دانش 21
- پیر شیراز 23
- اتمام فضیلت ها 25
- دست عنایت 26
- خانه پرفریب دنیا 28
- هجوم خاموش 30
- دندان طمع به گنج عفت 33
- شهید غیرت 34
- شکایت نامه 36
- زمین، مادری مهربان 38
- نگین حلقه ارادت 39
- پیراهن وصال 41
- اشک های دل تنگی 43
- جهانبُد خوبم! 46
- کِشتی دعا 48
- غلاف غضب 50
- کهربای عشق 52
- بگو کیستی؟ 53
- ساحل امن 55
- موسیقی طبیعت 57
- باغ قرب 59
- کشتی ایام در اقیانوس زندگی 61
- من یا شما؟! 64
- حسینه تظاهر، شهر نفاق 66
- علم و عاشقی 67
اما شما، ای نامحرمان!
در خرابه های باستانی تک و تنها در سرما و گرما ایام را گذراندیم تا سرگذشت رو سیاهان تاریخ را برایتان حکایت کنیم؛ اما حالا چی؟ پس از این همه انتظار، باید شاهد اشک مظلومان و محرومان باشیم.
به راستی مبارزه سنگ و تانک، دست خالی و تفنگ و... چه نازیباست؛ پس بوسه هایمان نثار دستانتان باد، ای مظلومان و ای فلسطینیان!
ای کاش منفجر می شدیم و خانه ظلم را ویران می کردیم؛
کاش آتشفشان غیرتمان به جوش می آمد و دشمنان خدا را با گدازه های ظلم ستیزمان، می سوزاندیم.
شما ای ظالمان!
بدانید که ما از شما نفرت دیرینه داریم؛ ما بودیم که شیاطین رجیم را در آسمان ها رسوا کردیم و در جمرات زمین مفتضح.
دی شب که حالی و خلسه ای داشتم و در اشک خود غوطه ور بودم، این جملات را ترنم می کردم:
چرا به من؟
به من بی گناه!
به من ساکت و آرام و بی آزار، سنگ و سخت ...می گویند؟
به خدا قسم آن قدرها هم ما سنگ ها سخت و نشکن نیستیم؛ هر آه مظلومی، هر ناله پدر و مادر شهیدی، هر غصه گلوگیر و اشک یتیمی، دل ما را می سوزاند و قلب مان را را زیر و رو می کند.
ای خدای خوب من!
شاید....
آری، شاید ما هم مثل خیلی ها مرتکب جرم و جنایت و بی رحمی شده ایم؟
شاید، پای لنگ بیچاره ای را مجروح کرده ایم و یا شیشه مظلومی را شکسته ایم که دیگر حنای دعاهای ندبه مان رنگ خود را باخته؛
اما ای حکیم!
من را به جهنم نیز ببری حرفی نیست؛ ولی مرا سنگ آسیابی که قرار است ابرهه ها، فرعون ها و شارون ها و...را با دندان های آسیابش خرد و خمیر کنی.
ای خدای کعبه!
و ای رب البیت!
طیراً ابابیل خودت را بفرست و ما را هم مثل حجاره من سجیل بر سر ابرهه های شهوات و آمال، ببار
آمین.(1)
1- . محمدحسین قدیری، نشریه دانش پژوه، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی. 1380.