- موسیقی طبیعت 1
- موزه هستی 2
- گر تو برانی به که روی آورم؟ 4
- مادر صبر 5
- شهابی در آسمان تشیع 6
- جاده انتظار 7
- اشک عدالت 8
- مادر، معمای آفرینش 10
- حجّی دیگر 12
- همنشین افلاکیان 13
- رعد کلام 14
- اعتکاف، گنج خلوت 15
- جام زیارتنامه 16
- دایره المعارف عشق 18
- شهید وحدت 20
- دین و دانش 21
- پیر شیراز 23
- اتمام فضیلت ها 25
- دست عنایت 26
- خانه پرفریب دنیا 28
- هجوم خاموش 30
- دندان طمع به گنج عفت 33
- شهید غیرت 34
- شکایت نامه 36
- زمین، مادری مهربان 38
- نگین حلقه ارادت 39
- پیراهن وصال 41
- اشک های دل تنگی 43
- جهانبُد خوبم! 46
- کِشتی دعا 48
- غلاف غضب 50
- کهربای عشق 52
- بگو کیستی؟ 53
- ساحل امن 55
- موسیقی طبیعت 57
- باغ قرب 59
- کشتی ایام در اقیانوس زندگی 61
- من یا شما؟! 64
- حسینه تظاهر، شهر نفاق 66
- علم و عاشقی 67
علم و عاشقی
افسوس که فرصت های خود را غنیمت نشمردیم و ایام«صرف(1)» لهو و لعب بگذشت. با مطالعه و رجوع به «شرح امثله(2)»های عرفانی به هیچ «نحو»(3) «هدایتی»(4) نیافتیم؛ چرا که با دانستن و باور، هدایت حاصل گردد نه با خواندن ﴿قُولُوا أَسْلَمْنا وَ لَمَّا یَدْخُلِ الْإیمانُ فی قُلُوبِکُم﴾(5)
آری طرحی دوباره باید دراندازیم و از «حاشیه»(6) روی اجتناب کنیم. «توضیح مسائل»(7) مبهم و «عوامل»(8) تثاقُل الی الارضِمان را باید از اساتید و سالکان طریق جویا شویم.
که سالک بی خبر نبود زه راه و رسم منزل ها
و از «تجزیه»(9) و تحلیل و «تفسیر»(10) و «ارشادهای مفید»(11) و سازنده آنها مدد بگیریم.
«ترکیب»(12) عناصر «احکام»(13)، «اخلاق»(14) و مباحث قرآنی و آشنایی با «سیره پیشوایان»(15) چراغ هدایتی می سازد که انوار آن شکافنده ظلمت جهل بشر خواهد بود.
پس ای دوست!
بیا تا بحث دوباره ای را آغاز کنیم.
بیا تا «ادبیات فارسی»(16) را از الف« اولُ العلمِ معرفهُ الجبّارِ» تا یای «آخرُ العلمِ تفویضُ الامرِ الیه»(17) به شکل «جامع»(18) مجددا «مباحثه»(19) کنیم و تأمل مختصری روی تک تک حروف آن داشته باشیم.
ای عزیز!
بیا تا نشأی «اعرابی بودن»(20) کوچ کنیم و با «فهم عمیقی»(21) از آینده، از بیابان های موات و بایر شک و تردید به شهر با صفا و دیدنی «مدینهُ العلم»(22) سفر کنیم.
***
بیا تا از شهر سنتی «مدینه المعاجز»(23) بازدید کنیم و چند شبی در «بوستان»(24) و کوچه باغ هایش بیتوته کنیم و از «گلستان»(25) های آن گل مست کننده محمدی به ارمغان آوریم.
ای صمیمی!