فراتر از عرفان : خداشناسی فلسفی و عرفانی از نگاه وحی و عرفان صفحه 6

امیر المؤمنین علیه السلام می فرمایند:

کلّ ما قدّره عقل أو عرف له مثل فهو محدود.(1)

هر چیزی که عقل آن را در نظر شناسد، یا اینکه برای آن مثل و مانند

شناخته شود دارای حد خواهد بود .

امام رضا علیه السلام می فرمایند:

کلّ محدود متناه إلی حدّ، فإذا احتمل التحدید احتمل الزیاده، وإذا احتمل الزیاده احتمل النقصان.(2)

هر چیزی که قابل شناخت باشد متناهی به حد خاصی است، و چون قابل تحدید باشد قابل افزایش خواهد بود، و هر چیزی که قابل افزایش باشد قابل نقصان است.

امام جواد علیه السلام می فرمایند:

إنّ ما سوی الواحد متجزّئ، واللّه واحد لا متجزّئ ولا متوهّم بالقلّه والکثره، وکلّ متجزّئ أو متوهّم بالقلّه والکثره فهو مخلوق دالّ علی خالق له.(3)

همانا جز خداوند یگانه، همه چیز دارای اجزا است، و خداوند یکتا نه دارای اجزا است و نه قابل تصور به کمی و زیادی می باشد. هر چیزی که دارای اجزا بوده یا قابل تصور به کمی و زیادی باشد مخلوق است و دلالت بر این می کند که او را خالقی می باشد.

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

إنّه لیس شیء إلّا یبید أو یتغیّر أو یدخله التغیّر والزوال أو ینتقل من لون إلی لون، ومن هیئه إلی هیئه، ومن صفه إلی صفه، و من زیاده إلی

1- . التوحید، 79.
2- . التوحید، 250؛ علل الشرایع، 1 / 119؛ بحار الأنوار، 3 / 15.
3- . التوحید، 193؛ بحار الأنوار، 4 / 53.