در آستانه سلوک صفحه 333

یاری نمودند.

آن گاه حضرت عیسی از پروردگار درخواست نمود تا با مادرش مریم در قبر سخن بگوید که خداوند پذیرفت و در پایان، آن حضرت از مادر در باره سکرات مرگ پرسید، پاسخ داد: سوگند به آن خدایی که تو را به حق مبعوث کرد و تو را به پیامبری برگزید! هنوز تلخی جان دادن، زدن فرشته میان کتف هایم و دیدار با او را از یاد نبرده ام!(1)

و نیز روایت شده است که مولا امیر مؤمنان علیه السلام با لشکریان خود از جنگ باز می گشتند، نزدیک کوهی رسیدند. آن حضرت وضو ساخته و مقداری آب بر آن کوه پاشیدند، ناگاه مردی که موهای سر و صورتش سفید بود، از کوه خارج شد. بر امیر مؤمنان علیه السلام سلام کرد، آن حضرت با آن که آگاه بودند، پرسیدند: تو کیستی؟

عرض کرد: من وصی و جانشین حضرت عیسی هستم. ای امیر مؤمنان! اگر نبود تلخی جان دادن، باز می گشتم و در خدمت شما (با دشمنان خدا) کارزار می کردم. من هشتاد سال است که (از دنیا رفته و) در قبرم و هنوز تلخی جان دادن از کامم بیرون نرفته است و به جایگاه خود بازگشت.(2)

موسی و فرعون

قسمت اول

امیر مؤمنان علیه السلام می فرمایند:

«مَنْ کَثُرَ اعْتِبارُهُ قَلَّ عِثارُهُ.»(3)

«هر کس عبرت گرفتن و پندآموزیش بسیار باشد لغزش او اندک است.»

«مَنِ اتَّعَظَ بِالْعِبَرِ ارْتَدَعَ.»(4)

1- 520. ر.ک: لئالی الاخبار ج 5، ص 165.
2- 521. الانوار النّعمانیّه ج 4، ص 216، لئالی الاخبار ج 5، ص 163
3- 522. غرر الحکم، ج 2، ص 631، ف 77، ح 401
4- 523. همان، ص 648، ح 651