بر کرانه غدیر صفحه 1232

جمعیتی بالغ بر هفتصد نفر از مردان در محضر آن جناب جمع شدند که همگی از تابعین بودند و بالغ بر دویست تن از اصحاب رسول خدا که همگان در منی و در اقامتگاه آن حضرت حضور یافتند.

امام حسین علیه السلام پس از حمد و ثنای خدا فرمود:

همانا این ستمکار یاغی (معاویه) ظلمهای بسیاری را بر ما وارد ساخته و همگان نیز از آن مطلعند. اکنون من از شما درباره چیزی سوال می کنم.

چنانچه سخن من مقرون به صداقت و راستی است، مرا تصدیق کنید و اگر بر خلاف حقیقت چیزی از من شنیدید، مرا تکذیب نمائید. سخن مرا بشنوید و گفت مرا بنویسید و ثبت کنید. سپس به

شهر و دیار خود مراجعت کنید و این سخنان را به دیگران متروک شود و از بین برود. در حالی که خدای متعال نور خود را تمام و کمال می فرماید:

اگر چه کفار و ناسپاسان از آن اکراه داشته باشند.

در این هنگام حضرت، آن چه را که خداوند در قرآن درباره اهل بیت نازل فرموده بود، تلاوت کرد و تفسیر نمود.

سپس آنچه را که از رسول خدا درباره پدر و مادرش و اهل بیتشان آمده بود، بیان فرمود.

در مورد هر جمله از فرمایشات حضرت، حاضرین می گفتند:

بار خدایا تمام اینها درست و راست است و این سخنان را از رسول خدا شنیده ایم و به آنها گواه هستیم.