بر کرانه غدیر صفحه 1441

رساند. او می گوید:

داخل کاخ معاویه شدم در حالی که بر قطعه چرمی نشسته بود و بر دو بالش سبز تکیه داده بود.

در طرف راست او عمرو بن عاص و حوشب و ذوالکلاع و در طرف چپ او برادرش عتبه و در برابرش ابوهریره و چند نفر دیگر قرار داشتند.

پس از آن که معاویه نامه آن جناب را قرائت کرد.

گفت:

همانا علی علیه السلام قاتلان عثمان را به ما تسلیم نمی کند. اصبغ گوید:

به او گفتم:

ای معاویه، خون عثمان را بهانه مگیر! تو جویای پادشاهی و سلطنت هستی و اگر در زمان زندگی عثمان می خواستی او را یاری کنی، می کردی. ولی در کمین فرصت و در انتظار کشته شدن بودی تا این امر را دستاویز رسیدن به پادشاهی قرار دهی.

اصبغ گوید:

معاویه از سخنان من در خشم شد و من خواستم خشم او بیشتر شود. لذا رو به ابی هریره کردم و به او گفتم: