بر کرانه غدیر صفحه 626

(یعنی: اقرار به یگانگی خدا) است و از مهمترین آنها (یعنی آنچه در قیامت از آن می پرسند و باز خواست میکنند)، ولایت علی کرم الله وجهه است. (2)

و از اینجاست که می نگریم، بانوی اکرم حضرت فاطمه زهرا (علیها السلام) در خطبه معروف خویش (3)، که در واقع تفسیری است بر اصالت های اسلام و رسالت های قرآن است از حکومت حقه و حقوق اجتماعی اسلام و مسلمین و نشاندادن خط مشی صحیح امت است در لزوم پیروی از امام حق، چنین می گوید:

انتم عباداللّه! نصب امره و نهیه و حمله دینه و وحیه و امناء اللّه علی انفسکم و بلغاه الی الامم (4)

ای مسلمانان!

این شمایید که درفشهای افراشته احکام خدایید و این شمایید که بار گران دین خدا را و آیات وحی او را بر دوش

کشیدهاید، تا هم خود از سر صدق و امانت به آن عمل کنید و هم این همه آیات و مواریث تربیتی را به سراسر گیتی و اقوام جهان برسانید …

و چون توجه کنیم که قصد اصلی حضرت زهرا از این سخنرانی، دفاع از خلافت علی و وصیت پیغمبر در مورد خلافت و نشر فلسفه سیاسی اسلام و تایید حق اجتماعی و دینی مسلمین و تصحیح شکل حکومت بوده است، به این نکته خوب پی می بریم، که این همه، یعنی نشر دین خدا و عمل صادقانه به احکام آن و ابلاغ دین به اقوام و ملل گیتی، همواره در پرتو رهبری کسی میسر است که وجودش، از هر حیث، دنباله و امتداد وجود پیامبر باشد و با همه ملکات پیامبر پرورش یافته باشد و از کودکی در دامان پیامبر بزرگ شده باشد و لحظه ای انحراف در روح و جسم و زندگیش راه نیافته باشد و بت نپرستیده باشد و گناه نکرده باشد و جاهلیت در زندگی او راه نداشته باشد و از همه مهمتر، او نیز چون خود پیامبر، از مجموعه این رسالت آگاه باشد و به مجموعه این رسالت مومن باشد و به خود و مسوولیت های خود علم و اعتقاد داشته باشد (5).

و همه میدانند که چنین فردی در اسلام، با این مشخصات، به تصدیق تمام فرق اسلام، بلکه دیگر بیگانگان آگاه از تاریخ اسلام، جز علی بن ابیطالب علیه السلام، کسی نبوده است. این بود که پیامبر صلی الله علیه و آله، به دستور خدا، او را برای ادامه رسالت های اسلام و دنباله گیری دقیق کلیت اقدام های خود و تشکیل (مدینه غدیر)، یعنی نشر

ن هایی و قدرتمندانه و در عین حال بر پایه عدل و رافت اسلام بارها و بارها و از جمله در روز غدیر تعیین کرد، اما به گفته ولتر فیلسوف معروف فرانسوی:

«آخرین اراده محمد انجام نشد، او علی را (به جانشینی خود) منصوب کرده بود …» (6)