بر کرانه غدیر صفحه 697

7 رجوع شود به کتاب مهم (النص و الاجتهاد).

8 البته عدالت جمیع صحابه، از روزگاران قدیم مسئله ای اختلافی بوده و در میان مسلمانان بر سر آن، بحثها رفته است. در این مقوله مهم، گروهی از محققان اهل سنت، به خصوص در روزگاران اخیر با ما بیشتر هماوا شده اند و پی برده اند که تایید دربست صحابه و چهره ی قدیس دادن به

هر کسی که هر طور شده عنوان صحابی به او داده اند، مسئله ای بوده است بیشتر سیاسی تا دینی. در این باره از جمله رجوع شود به کتاب (اضوا علی السنه المحمدیه) تالیف استاد شیخ محمود ابوریه مصری، فصول مربوط به (عداله الصحابه).

9 خلاصه (واقعه حره) این است:

مردم مدینه، پس از شهادت حضرت امام حسین علیه السلام، بیعت خود را با یزید نقض کردند. یزید مسلم بن عقبه مری را با سپاهی گران از شام به مدینه فرستاد. چون مسلم با سپاه خود به سنگستان نزدیک مدینه، معروف به (حره راقم) رسید، مردم مدینه برای دفاع در آمدند. سپاهیان به کشتن مردم دست زدند و جمعی بسیار بکشتند.

مروان بن حکم پیوسته مسلم بن عقبه را به کشتن مردم مدینه تحریض می کرد، تا خلقی عظیم کشته شدند. مردم تاب نیاورده به حرم پیامبر پناه بردند. سپاه مسلم سواره وارد مسجد پیامبر شدند و در آنجا نیز چندان از مردم بکشتند که مسجد و حرم پیامبر را خون بگرفت.

سپس مسلم بن عقبه دست تعدی به اموال و اعراض مردم مدینه دراز کرد و اموال و زنان را تا سه روز بر لشکر خویش مبار ساخت. لشکر شام که دین نداشتند و به حکم (الناس علی دین ملوکهم) آیینی جز آیین یزید نمی دانستند، به تجاوز و تعدی ور بودن اموال و نزدیکی با زنان پرداختند، تا حدی که گفته اند در مسجد پیامبر نیز زنا کردند. برخی از مورخان گفته اند، پس از واقعه حره، هزار زن بی شوهر فرزند زنا زاییدند، که آنان (اولاد الحره) نامیده شدند. ابن قتیبه گفته است:

(در واقعه حره ْْ 17 تن از صحابه به

کشته شدند)

(الامامه و السیاسه).