دفتر عقل و قلب صفحه 166

آراء فلسفی امام خمینی رحمه الله

اشاره

حضرت امام خمینی رحمه الله فیلسوفی کامل و منقطع می باشد. تبحّر و خبرویت او در حکمت متعالیه زبانزد خاص و عام بوده است در «آئینه دانشوران» آمده است: «از متخصصین علوم فلسفه و عرفان و علاقمندان به مطالعه کتب صدرالمتألهین در حوزه علمیه قم در روزگار تألیف این کتاب [آئینه دانشوران] دانشمند عالی مقام آقای حاج آقا روح اللّه خمینی بودند به طوری که چکامه های دل نواز عارفانه آن جناب نیز ورد زبان ما دانشجویان بود. از آن جمله غزل شیرینی بود که هنوز مطلعش را فراموش نکرده ام:

من در هوای دوست گذشتم ز جان خویش دل از وطن بریدم و از خانمان خویش(1)

وقتی که امام در 27 سالگی دست به تألیف «شرح دعای سحر» زدند کاملاً به فلسفه آشنا بوده و کتاب های فلسفی را به دقت خوانده بودند و حتی نظرات و مبانی جدید خاص خود در آن اتخاذ نموده بودند.

امام خمینی _ رضوان اللّه علیه _ فلسفه را نزد مرحوم آیه اللّه رفیعی قزوینی و مرحوم حاج میرزا علی اکبر حکیم فرا گرفته است. حضرت استاد حسن زاده آملی می فرمود: «وقتی من به خدمت آیه اللّه رفیعی رسیدم ایشان از ذکاوت و استعداد و قریحه سرشار امام خمینی رحمه الله تمجید کرده و می فرمود این سید بسیار زیرک است و در آینده دست به کاری بزرگ می زند».