سیری در الغدیر صفحه 15

کتاب مراجعات مکرر داشته ام " . مصادر ومنابعی که در کتاب الغدیر مورد استناد قرار گرفته همگی از منابع علمای اهل سنت است ، واین بدین معنا نیست که کتب اهل سنت در نظر علامه امینی دارای اعتبار ، ویا کتب علمای مذهب شیعه غیر قابل اعتماد است . یکی از قواعد اساسی منطقی در جدل ، احتجاج از طریق ارائه مسلمات طرف مقابل است . مرحوم علامه با عنایت به همین قاعده منطقی ، مطالب الغدیر را

با استناد به اقوال وآراء اهل سنت استوار ساخته اند وخود می فرمایند : " مطالبی که ما در الغدیر گفته ایم مذهبی نیست بلکه اسلامی است " ، یعنی مسائلی نیست که فقط مذهب شیعه بدان معتقد باشد بلکه مطالبی است که در میان جمیع مذاهب اسلامی متفق علیه است . برخی تصور باطلی از الغدیر دارند ومی پندارند الغدیر باعث تفرقه وجدایی مذاهب اسلامی از یکدیگر می گردد ، کسانی که این تصور را دارند نه تنها الغدیر را مطالعه نکرده اند بلکه از تأثیر الغدیر در ممالک اسلامی بی اطلاع هستند . اولا هر کس که الغدیر را بخواند در می یابد که مؤلف کتاب از حسن نیت کاملی برخوردار است ومنظور وی از تدوین این کتاب تنها اظهار حقایق تاریخ اسلام می باشد . ثانیا مطالب الغدیر چیزی نیست که نظرات شخصی مرحوم امینی باشد وکثرت منابعی که در الغدیر بدانها اشاره شده است شاهد این مدعاست . تقریبا می توان گفت جمله ای بدون دلیل وبدون مأخذ در الغدیر نوشته نشده است . لذا اگر کسی بخواهد ادعا کند که کتاب دارای تأثیر تفرقه کلمه می باشد ، باید بپذیرد تمامی کتابهایی که در الغدیر به آنها ارجاع شده است ریشه های اصلی این تأثیر است وما می دانیم که مآخذ الغدیر عبارت است از امهات کتب اسلامی غیر شیعی از جمله صحاح سته . ثالثا پس از انتشار الغدیر ، مقالات متعددی در مجلات فرهنگی مصر وسوریه وعراق و . . . در تجلیل از این کتاب درج گردید ( 65 ) وسیل نامه های تقدیر از سراسر ممالک اسلام جاری شد .

اکثر نویسندگان این نامه ها از علمای بزرگ اهل سنت هستند از ملوک ووزرای کشورهای اسلامی گرفته تا ائمه جمعه وجماعات واساتید دانشگاهها برای الغدیر تقریظ نوشتند وبه قدردانی از زحمات مؤلف آن پرداختند . از میان این نامه ها واین تقاریظ ، نزدیک به 50 نمونه در مقدمه مجلدات