- مقدمه 4
- انگیزه نگارش کتاب الغدیر 11
- بحث ولایت در الغدیر 13
- بحثهائی از جلد اول الغدیر 18
- داستان غدیر 20
- بررسی دلالت حدیث غدیر 25
- بحثهائی از جلد دوم الغدیر 28
- شعر در دنیای اسلام 30
- غدیریه امیر المؤمنین علیه السلام 31
- آیه انذار 38
- لقب صدیق و فاروق 40
- بحثهائی از جلد سوم الغدیر 42
- غدیریه های قرن سوم و چهارم 44
- فضائل اهل بیت ( ع ) در اشعار برخی از بزرگان مسیحیت 45
- تاریخ نگاری و اسلام شناسی مستشرقین ! 46
- نخستین مسلمان کیست ؟ 47
- بحثهائی از جلد چهارم الغدیر 56
- غدیریه های قرن چهارم و پنجم و ششم 58
- غدیریه ابن عودی 62
- بحثهائی از جلد پنجم الغدیر 64
- غدیریه های قرن ششم و هفتم 66
- بررسی مناقب و فضائل اهل بیت 68
- حدیث رد الشمس 69
- جعل احادیث در خصوص خلافت 71
- حدیث سازی 73
- جعل اکاذیب در مدح شافعی 76
- بحثهائی از جلد ششم الغدیر 82
- قسمت اول 82
- قسمت دوم 90
- بحثهائی از جلد هفتم الغدیر 94
- غدیریه های قرن نهم 96
- قسمت اول 96
- قسمت دوم 101
- قسمت سوم 107
- بحثهائی از جلد هشتم الغدیر 110
- مناقب جعلی خلفاء 112
- قضاوتها و بدعتهای عثمان 113
- سیاست مالی عثمان 116
- دارائیهای خلیفه و نزدیکان 119
- بحثهائی از جلد نهم الغدیر 122
- تبعید ابوذر 124
- حاکمیت ستم 124
- بحثهائی از جلد دهم الغدیر 132
- عبد الله بن عمر 134
- معاویه 135
- بحثهائی از جلد یازدهم الغدیر 138
- قتل عامهای معاویه 140
- صلح امام حسن ( ع ) 141
- وفای معاویه 142
- سخنی درباره ترجمه های فارسی الغدیر 146
بررسی دلالت حدیث غدیر
عده معدودی گفته اند : واقعه غدیر مورد قبول است ولی بیانات پیامبر ( ع ) در غدیر خم خصوصا عبارت " من کنت مولاه فعلی مولاه " دلالت بر ولایت و امامت علی ( ع ) ندارد . در جواب این افراد اختصارا باید گفت که در ادب عرب ، برای کلمه مولی 27 معنی را ذکر نموده اند که بعضی از آنها عبارت است از : پسر ، پسر عمو ، بنده ، دوست ، یاور ، اولی بالشئ و غیره ، که منظور پیامبر ( ع ) از این معانی بیست وهفتگانه قطعا " اولی بالشئ " بوده که به معنی ولایت مطلقه است . برای اثبات این موضوع فقط کافی است اندکی به قرائن موجود در واقعه غدیر خم توجه نمائیم . با عنایت به این قرائن پی می بریم که منظور پیامبر از عبارت "
علی مولای شماست " این بوده که " علی بر شما ولایت دارد و امام شماست " . در کتاب الغدیر به بیست قرینه اشاره شده است که ما در اینجا اجمالا به سه مورد آن اشاره می نماییم : قرینه اول : در غدیر خم پیامبر ( ص ) نخست از مردم سؤال کردند که : ألست أولی بکم من انفسکم " ؟ [ = " آیا من بر شما از خودتان سزاوارتر نیستم " ؟ یعنی آیا من بر شما ولایت مطلقه ندارم ؟ ] مردم تأیید نمودند و گفتند : " آری " ( تو بر ما ولایت داری ) . سپس پیامبر ( ص ) فرمودند : فمن کنت مولاه فهذا علی مولاه " [ = پس هر کسی که من مولای او هستم ( و بر او ولایت دارم ) علی نیز مولای اوست ] . قرینه دوم : پیامبر ( ص ) از مردم سؤال فرمودند : " ای مردم ، شما به چه چیزی
یا از طرف خدا ؟ پیامبر ( ص ) فرمود : به یگانگی خدا سوگند ، این امر خداوند بود . جابر ( یا حارث ) وقتی این سخن را شنید - در حالی که به طرف شترش می رفت - گفت : خدایا " اگر محمد راست می گوید بر ما از آسمان سنگ بباران یا ما را به عذابی دردناک مبتلا کن . پس از گفتن این سخنان ، وی هنوز به شترش نرسیده بود که سنگ کوچکی از آسمان بر سر او فرو افتاد و از دبر وی خارج شد . اینجا
بود که این آیات نازل شد : " سأل سائل به عذاب واقع . . . " . رجوع شود به شواهد التنزیل ج 2 / 286 - 289 ، تفسیر قرطبی ج 18 / 278 ، 279 ، تذکره الخواص ص 36 ، 35 ، فرائد السمطین - باب 15 - ج 1 / 82 ، 83 ، تفسیر ابی السعود ج 8 / 292 ، السراج المنیر ج 4 / 364 ، 365 ، فیض القدیر ج 6 / 218 ، نزهه المجالس ج 2 / 220 ، السیره الحلبیه ج 3 / 308 ، 309 ، شرح المواهب اللدنیه ج 7 / 13 ، نور الابصار ص 128 ، الفصول المهمه ص 24 . . . .