سیری در الغدیر صفحه 97

وتوفیت غصصا وبعد وفاتها * قتل الحسین وذبحت اولادها . . . - پیامبر ( ص ) در آخرین حج خود - در روز غدیر - ولایت را به علی ( ع ) واگذار

نمود ، و تمامی مردم شاهد این واقعه بودند . - روز غدیر - با برکتها پایان ناپذیرش - از علی ( ع ) ( و ولایت او ) برتری یافته ، - گروهی ( در روز غدیر به ظاهر ) وصیت پیامبر ( ص ) را قبول نمودند ولی در سینه کینه هائی که نسبت به اهل بیت پیامبر داشتند مخفی کردند . - ( عاقبت ) در آن روزی که پیامبر فوت شد گماشتگان آن گروه کینه های خود را با ظلم و ستم ( به آل پیامبر ) آشکار ساختند . - آنها کوردلانه و از روی گمراهی خلافت الهی و خلافت ولی او را نپذیرفتند . - گرد هم آمدند و حق فاطمه را از وی گرفتند و زندگی او را با اندوه در آمیختند . - فاطمه با غصه از دنیا رفت ، و بعد از وفات او بود که حسین را کشتند و فرزندانش را سر بریدند . آغاز انحراف ساعاتی بیش نبود که از رحلت پیامبر اکرم ( ص ) می گذشت . مردم دو دل بودند ، آیا بگیرند یا منتظر آینده باشند ؟ ! ارعاب نو بنیاد حاکم بر مدینه ، جرأت هر گونه اعتنا به جنازه پاک پیامبر را از بین برده بود . عثمان فریاد می زد : " اگر کسی اظهار کند که پیامبر مرده ، زبانش را خواهیم برید " . ( 1 ) عمر نیز می گفت : " عده ای منافق گمان می کنند پیامبر مرده است ، ( 2 ) من سر از تن کسی که این حرف را بزند جدا

خواهم کرد " . ( 3 ) صحابه با وفا ! به حرکت در آمده . آنان بدن کفن پوش پیامبر را - به حال خود - رها کرده ( 4 ) و در کوچه ها همصدا به شیوخ خود فریاد می زدند : " پیامبر نمرده است و ( 1 ) العثمانیه ( تألیف جاحظ ) ص 79 . همچنین مراجعه شود به انساب الاشراف ج 1 / 567 .

( 2 ) انساب الاشراف ج 1 / 565 ، تاریخ ابن خلدون ج 2 / قسمت دوم / 63 ، تاریخ الخمیس ج 2 / 185 .
( 3 ) تاریخ طبری ج 3 / 198 ، البدایه والنهایه ج 5 / 242 ، شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید ج 1 / 128 ط قدیم [ = ج 2 / 40 ط جدید ] ، تاریخ ابی الفدا ج 1 / 156 ، روضه المناظر ج 11 / 112 ، شرح المواهب اللدنیه ج 8 / 280 ، الریاض النضره ج 1 / 125 ، 126 .
( 4 ) طبقات ابن سعد ج 2 / قسمت دوم / 76 ، العقد الفرید 2 / 253 ، الریاض النضره ج 1 / 213 .