رهنما 99 (آب و سراب) صفحه 54

6. ناآشنایی با ادیان و آیین های دیگر و تجربه های عرفانی رقیب؛

7. ارائه نکردن محتوا و معرفت و تجربه و نیز تعبیرهای سلوکی و عرفانی در قالب زبان نوآمد؛

8. بهره نبردن از «زبان هنر»، مانند موسیقی، به صورت منطقی و معقول و گسترده؛

9. تأکیدهای افراطی بر ظواهر دین و شریعت و غفلت از باطن و لایه های پنهانی تر دین و شریعت؛

10. جذابیت های تعالیم معنوی گروه های جدید؛

11. کارکردی نشان دادن تجربه های عرفانی و معنوی جنبش های جدید؛

12. ساده و دردسترس بودن تجربه های معنوی گروه های نو؛

13. صلح گرایی در جنبش های جدید معناگرا؛

14. حرکت به سمت جهانی شدن و تأثیر آن در گرایش های جدید؛

15. روش های اشتباه یا سخت گیرانۀ انتقال آموزه های دینی در کودکان و نوجوانان و جوانان؛