آشنای حق: اندیشه و رفتارهای سلوکی آقامحمد بیدآبادی صفحه 209

ب: مونس اصفهانی

میرزا محمدعلی اصفهانی متخلص به مونس از شعرای قرن دوازدهم و معاصر بیدآبادی است(1) که قطعۀ زیر را در سوگ بیدآبادی سروده و در آن ماده تاریخ درگذشت وی را سال 1198 ق بیان نموده، که قول صحیح در تاریخ وفات وی نیز همین می باشد. قطعۀ مونس اصفهانی چنین است:

هزار حیف ز آقامحمد، آن که نبودشز هر چه بود در این نیلگون حجاب حجابی

ز جنبشی که زد آنجا ز فیض کشتی عمرش شکست، واصل بحری شد آن بسان حُبابی

دریغ و درد از آن آفتاب اوج فضیلت کز اوج فضل درخشید و شد نهان چون شهابی

گهر به دامن سائل ز دست از کرمش چنان فشاند، که نفشانده در زمان سحابی

چگونه وصف علومش رقم زنم که نگنجد صفات حکمت علمش به هیچ نحو کتابی

نهاده بود چو او سر بر آستان اطاعت نشانده بود بر ارباب علم در همه بابی

چو از جهان به جنان رفت «مونس» از پی تاریخ بگفت: «شد به جنان عارف و رفیع جنابی»