کتاب علم صفحه 66

مسموع توضیح داد. به طور کلی علم های مطبوع انسان معدود و محدود می باشد و بسیاری از علم هایی که برای سعادت انسان لازم و ضروری است، در طبع بشر نهاده نشده است. بنابراین چگونه علم مطبوع می تواند خلا علم های مسموع را پر کند؟ و چه طور ممکن است که بشر نیازمند به علم مسموع بدون وجود آن به سعادت واقعی و ابدی برسد؟ چند درصد از تعالیم شریعت مقدّس اسلام که تنها راه سعادت انسان است، به صورت علم مطبوع در نهاد آدمی نهاده شده؟ آیا دانستن فراتر از این ها لازم و ضروری نیست؟ اگر هست، تنها راهش استماع از «ذوی العقول» کامل است که آن ها را خداوند، معادن علم خویش قرار داده و سایرین را محتاج آنان ساخته است. آری اهل بیت (علیهِم السَّلامُ) معادن علوم الهی هستند که علم مسموع از ایشان سرازیر می گردد.

اهل بیت (علیهم السلام): معادن علم

حضرت امام حسن مجتبی (علیهِ السَّلام) فرمودند:

إنَّ العِلمِ فینا و نَحنُ أهلُه و هو عِندَنا مجموعٌ کُلُّه بِحَذافیرِه.(1)

همانا علم در ماست و ما اهل آن هستیم و آن به طور کامل با همه ی جوانبش نزد ما جمع شده است.

یعنی چیزی از علم نیست که نزد ما اهل بیت (علیهِم السَّلامُ) نباشد.

او وجود مقدّس امیرالمؤمنین (علیهِ السَّلام) هم چنین نقل شده است:

إنَّ العِلمَ الَّذی هُبِطَ بِهِ آدَمُ مِنَ السَّماءِ إلَی الأرضِ و جَمیعَ ما فُضِّلَت بِهِ النَّبیُّونَ إلی خاتَمِ النَّبیّینَ فی عِترَهِ مُحَمَّدٍ (صَلیَّ اللهُ عَلَیه و آله و سَلَم).(2)

همانا علمی که همراه آدم (علیهِ السَّلام) از آسمان به زمین آورده شد و همه ی آن چه سبب برتری انبیاء (علیهم السلام) شده است، در عترت خاتم انبیا (صَلیَّ اللهُ عَلَیه و آله و سَلَم) موجود است.

بنابراین هیچ علمی که منشأ وحی داشته باشد، برای عترت پاک پیامبر (صَلیَّ اللهُ عَلَیه و آله و سَلَم) مجهول نمی باشد. .