معمای هستی صفحه 186

کمتر کسی است که این سؤال را از خود یا از دیگران نکند: ما برای چه به وجود آمده‌ایم؟

خداوند بزرگ چه چیز کم داشت که ما را آفرید؟!.

اگر آفرینش ما نبود، کجای عالم خراب می‌شد آسمان به زمین می‌آمد؟

کهکشانها به هم می‌ریختند؟ ثوابت و سیارات متلاشی می‌شدند؟! ظاهراً آب هم از آب تکان نمی‌خورد مگر بسیاری از کرات فاقد سکنه نیستند؟ آنها چه عیبی دارند؟

یک مشت ماجراجو و پرمدعای پر توقع کمتر، یک مشت علف هرزه‌های بدبوی بیهوده کمتر! ... راستی چه می‌شد اگر ما نبودیم؟

وانگهی اگر منظور خداوند بزرگ این بوده که نیازی از خود را برطرف کند، مثلًا ما او را ستایش و پرستش کنیم و