- آداب الحرمین 1
- پیشگفتار 1
- آستانبوسی 2
- آستان 2
- آداب زیارت 2
- اذن دخول 3
- استطاعت 3
- احرام 3
- امام الحرمین 4
- التماس دعا 4
- اعتاب مقدّسه 4
- امامباره 4
- امامزاده 5
- اوقاف 5
- اوقات زیارتی 5
- ایوان 6
- بالای سر و پایین پا 6
- باب 6
- بانی 7
- بست 7
- بُقعه 7
- بست نشینی 7
- بقیع 8
- بینالحرمین 8
- بیت 8
- تبرّک 9
- تُربت 9
- پنجره فولاد 9
- پابوسی 9
- تَشرُّف 10
- توسّل 10
- تلّ زینبیّه 10
- جنّة البقیع 11
- جارالله 11
- تولیت 11
- حاجّ، حاجی 12
- جمکران 12
- چاووش خوانی 12
- حائر 12
- حجّ و عمره 13
- حَرَم 13
- حملهدار 14
- حرم الرّسول 14
- حرمین شریفین 14
- حرمُ الله 14
- خادم افتخاری 15
- خُدّام 15
- خادم الحرمین 15
- خانه خدا 15
- دخیل 16
- خطبه خوانی 16
- دار 16
- خیمهگاه 16
- رَواق 17
- روضه منوّره 17
- درگاه 17
- زَوّار 18
- زائر 18
- زائر سرا 18
- زُوّار 18
- زیارت 19
- زُوّارکَش 19
- زیارت از دور 19
- زیارت اربعین 19
- زیارت امینالله 20
- زیارت اموات 20
- زیارت خاصّه، زیارت مخصوص 21
- زیارت خائفانه 21
- زیارت جامعه کبیره 21
- زیارت پیاده 21
- زیارت رجبیّه 22
- زیارتْ قبول 22
- زیارت عاشورا 22
- زیارتگاه 23
- زیارت مأثور 23
- زیارت مُطلقه 23
- زیارت کربلا 23
- زیارتنامه 24
- زیارت نیابی 24
- زیارت ناحیه مقدّسه 24
- زیارت وداع 25
- زیارت وارث 25
- زیارت واجب و مستحبّ 25
- زینبیّه 26
- سَدَنه 26
- ستون 26
- سامرّا 26
- سلام 27
- سقّاخانه 27
- شام 27
- شفاخانه 27
- شمع گردانی 28
- طلبیدن 28
- ضریح 28
- صحن 28
- عتبات عالیات 29
- غبار روبی 29
- عَتَبهبوسی 29
- عهد 29
- غسل زیارت 30
- قافله 30
- فرّاش 30
- قُبّه 31
- کاروان 31
- قصد اقامت 31
- قبله 31
- کاظمین 32
- کربلا 32
- کِشیک 32
- کعبه 32
- کرامات 32
- کفشداری 33
- گلدسته 33
- کلیددار 33
- گنبد 33
- مُجاوِر 34
- مزار شهدا 34
- مرقد 34
- مدینه منوّره 34
- مزار 34
- مشاهد مشرّفه 35
- مسجدالحرام 35
- مَزور 35
- مُشبّک 35
- مَقام 36
- مَضجَع 36
- مقبره 36
- مَشهد 36
- مُعتَمِر 36
- مکّه 37
- میقات 37
- منبر 37
- مناره 37
- نایبالتّولیه 38
- نایب 38
- نایب الزّیاره 38
- نقّاره خانه 38
- نجف اشرف 38
- وادیالسّلام 39
- نماز زیارت 39
- وقف 39
ص: 37
به معنای زیارت کننده است، صیغة مبالغه از زیارت، کسی که زیاد به زیارت میرود. البته در کاربرد رایج مفهوم مبالغه ندارد و به هر زائر زوّار هم میگویند.
زُوّارکَش
کسی که در شهرهای زیارتی، زائران را راهنمایی کند و به این سو و آن سو ببرد، یا به آنان خانه و اثاث، کرایه دهد.
زیارت
دیدارکردن و ملاقات. به دیدار کسی یا جایی یا حرم مقدسی رفتن، دیدار پیامبر یا امام، در حال حیات، یا پس از وفات و شهادت. زیارت یکی از برنامههای تربیتی و سازنده است که هم زائر را با انسانهای نمونه و حجّتهای خدا آشنا و مرتبط میسازد، هم روح و روان او را تصفیه میکند، هم موجب بهرهمندی از شفاعت معصومین میشود، هم سبب احیای خاطره و نام و یاد کسی میشود که به زیارتش میرویم. در متون دینی تأکید فراوان به زیارت قبر امام حسین (ع) و امامان دیگر و زیارت خانه خدا و حرم پیامبر شده است.
زیارت اربعین
ص: 38
زیارتی که در روز اربعین امام حسین (ع) (20 ماه صفر) انجام میگیرد. زیارت اربعین از نشانههای مؤمن راستین به شمار آمده است. متن زیارتنامهای که در اربعین (چه در کربلا یا از راه دور) خوانده میشود و به «زیارت اربعین» مشهور است، از امام صادق (ع) روایت شده و در کتابهای دعا آمده است. جابر و عطیّه، دو شخصیتی بودند که در اولین اربعین پس از عاشورا قبر سیدالشهدا (ع) را زیارت کردند.