- آداب الحرمین 1
- پیشگفتار 1
- آستانبوسی 2
- آستان 2
- آداب زیارت 2
- اذن دخول 3
- استطاعت 3
- احرام 3
- امام الحرمین 4
- اعتاب مقدّسه 4
- التماس دعا 4
- امامباره 4
- امامزاده 5
- اوقات زیارتی 5
- اوقاف 5
- بالای سر و پایین پا 6
- ایوان 6
- باب 6
- بست 7
- بانی 7
- بُقعه 7
- بست نشینی 7
- بقیع 8
- بینالحرمین 8
- بیت 8
- تبرّک 9
- پابوسی 9
- پنجره فولاد 9
- تُربت 9
- تلّ زینبیّه 10
- تَشرُّف 10
- توسّل 10
- جنّة البقیع 11
- جارالله 11
- تولیت 11
- چاووش خوانی 12
- حاجّ، حاجی 12
- جمکران 12
- حائر 12
- حجّ و عمره 13
- حَرَم 13
- حرمین شریفین 14
- حملهدار 14
- حرم الرّسول 14
- حرمُ الله 14
- خادم افتخاری 15
- خُدّام 15
- خانه خدا 15
- خادم الحرمین 15
- دخیل 16
- خطبه خوانی 16
- دار 16
- خیمهگاه 16
- رَواق 17
- روضه منوّره 17
- درگاه 17
- زَوّار 18
- زائر 18
- زائر سرا 18
- زُوّار 18
- زیارت 19
- زُوّارکَش 19
- زیارت از دور 19
- زیارت اربعین 19
- زیارت امینالله 20
- زیارت اموات 20
- زیارت خاصّه، زیارت مخصوص 21
- زیارت خائفانه 21
- زیارت پیاده 21
- زیارت جامعه کبیره 21
- زیارت رجبیّه 22
- زیارت عاشورا 22
- زیارتْ قبول 22
- زیارتگاه 23
- زیارت مأثور 23
- زیارت کربلا 23
- زیارت مُطلقه 23
- زیارتنامه 24
- زیارت نیابی 24
- زیارت ناحیه مقدّسه 24
- زیارت وداع 25
- زیارت وارث 25
- زیارت واجب و مستحبّ 25
- زینبیّه 26
- سامرّا 26
- سَدَنه 26
- ستون 26
- سلام 27
- سقّاخانه 27
- شام 27
- شفاخانه 27
- طلبیدن 28
- ضریح 28
- شمع گردانی 28
- صحن 28
- عتبات عالیات 29
- غبار روبی 29
- عَتَبهبوسی 29
- عهد 29
- قافله 30
- غسل زیارت 30
- فرّاش 30
- قُبّه 31
- کاروان 31
- قبله 31
- قصد اقامت 31
- کربلا 32
- کِشیک 32
- کعبه 32
- کاظمین 32
- کرامات 32
- گلدسته 33
- کفشداری 33
- کلیددار 33
- گنبد 33
- مُجاوِر 34
- مدینه منوّره 34
- مرقد 34
- مزار 34
- مزار شهدا 34
- مشاهد مشرّفه 35
- مسجدالحرام 35
- مَزور 35
- مُشبّک 35
- مَقام 36
- مَضجَع 36
- مقبره 36
- مَشهد 36
- مُعتَمِر 36
- مکّه 37
- میقات 37
- مناره 37
- منبر 37
- نایبالتّولیه 38
- نایب 38
- نایب الزّیاره 38
- نقّاره خانه 38
- نجف اشرف 38
- وقف 39
- نماز زیارت 39
- وادیالسّلام 39
ص: 37
به معنای زیارت کننده است، صیغة مبالغه از زیارت، کسی که زیاد به زیارت میرود. البته در کاربرد رایج مفهوم مبالغه ندارد و به هر زائر زوّار هم میگویند.
زُوّارکَش
کسی که در شهرهای زیارتی، زائران را راهنمایی کند و به این سو و آن سو ببرد، یا به آنان خانه و اثاث، کرایه دهد.
زیارت
دیدارکردن و ملاقات. به دیدار کسی یا جایی یا حرم مقدسی رفتن، دیدار پیامبر یا امام، در حال حیات، یا پس از وفات و شهادت. زیارت یکی از برنامههای تربیتی و سازنده است که هم زائر را با انسانهای نمونه و حجّتهای خدا آشنا و مرتبط میسازد، هم روح و روان او را تصفیه میکند، هم موجب بهرهمندی از شفاعت معصومین میشود، هم سبب احیای خاطره و نام و یاد کسی میشود که به زیارتش میرویم. در متون دینی تأکید فراوان به زیارت قبر امام حسین (ع) و امامان دیگر و زیارت خانه خدا و حرم پیامبر شده است.
زیارت اربعین
ص: 38
زیارتی که در روز اربعین امام حسین (ع) (20 ماه صفر) انجام میگیرد. زیارت اربعین از نشانههای مؤمن راستین به شمار آمده است. متن زیارتنامهای که در اربعین (چه در کربلا یا از راه دور) خوانده میشود و به «زیارت اربعین» مشهور است، از امام صادق (ع) روایت شده و در کتابهای دعا آمده است. جابر و عطیّه، دو شخصیتی بودند که در اولین اربعین پس از عاشورا قبر سیدالشهدا (ع) را زیارت کردند.