- آداب الحرمین 1
- پیشگفتار 1
- آستانبوسی 2
- آستان 2
- آداب زیارت 2
- اذن دخول 3
- استطاعت 3
- احرام 3
- امام الحرمین 4
- التماس دعا 4
- اعتاب مقدّسه 4
- امامباره 4
- امامزاده 5
- اوقات زیارتی 5
- اوقاف 5
- بالای سر و پایین پا 6
- ایوان 6
- باب 6
- بست 7
- بانی 7
- بُقعه 7
- بست نشینی 7
- بقیع 8
- بینالحرمین 8
- بیت 8
- تبرّک 9
- پابوسی 9
- پنجره فولاد 9
- تُربت 9
- توسّل 10
- تلّ زینبیّه 10
- تَشرُّف 10
- جنّة البقیع 11
- جارالله 11
- تولیت 11
- حاجّ، حاجی 12
- چاووش خوانی 12
- جمکران 12
- حائر 12
- حجّ و عمره 13
- حَرَم 13
- حرمین شریفین 14
- حرم الرّسول 14
- حملهدار 14
- حرمُ الله 14
- خادم افتخاری 15
- خُدّام 15
- خادم الحرمین 15
- خانه خدا 15
- دخیل 16
- خطبه خوانی 16
- دار 16
- خیمهگاه 16
- رَواق 17
- درگاه 17
- روضه منوّره 17
- زائر 18
- زائر سرا 18
- زَوّار 18
- زُوّار 18
- زیارت 19
- زُوّارکَش 19
- زیارت اربعین 19
- زیارت از دور 19
- زیارت اموات 20
- زیارت امینالله 20
- زیارت خاصّه، زیارت مخصوص 21
- زیارت خائفانه 21
- زیارت جامعه کبیره 21
- زیارت پیاده 21
- زیارت رجبیّه 22
- زیارت عاشورا 22
- زیارتْ قبول 22
- زیارتگاه 23
- زیارت مُطلقه 23
- زیارت مأثور 23
- زیارت کربلا 23
- زیارتنامه 24
- زیارت نیابی 24
- زیارت ناحیه مقدّسه 24
- زیارت وداع 25
- زیارت وارث 25
- زیارت واجب و مستحبّ 25
- سَدَنه 26
- زینبیّه 26
- ستون 26
- سامرّا 26
- سلام 27
- سقّاخانه 27
- شام 27
- شفاخانه 27
- شمع گردانی 28
- ضریح 28
- صحن 28
- طلبیدن 28
- غبار روبی 29
- عتبات عالیات 29
- عَتَبهبوسی 29
- عهد 29
- قافله 30
- غسل زیارت 30
- فرّاش 30
- کاروان 31
- قُبّه 31
- قصد اقامت 31
- قبله 31
- کاظمین 32
- کربلا 32
- کِشیک 32
- کعبه 32
- کرامات 32
- کفشداری 33
- گلدسته 33
- کلیددار 33
- گنبد 33
- مُجاوِر 34
- مرقد 34
- مدینه منوّره 34
- مزار 34
- مزار شهدا 34
- مسجدالحرام 35
- مشاهد مشرّفه 35
- مُشبّک 35
- مَزور 35
- مَقام 36
- مَضجَع 36
- مَشهد 36
- مقبره 36
- مُعتَمِر 36
- مکّه 37
- میقات 37
- مناره 37
- منبر 37
- نایبالتّولیه 38
- نایب الزّیاره 38
- نایب 38
- نقّاره خانه 38
- نجف اشرف 38
- وقف 39
- وادیالسّلام 39
- نماز زیارت 39
1- حافظ شیرازی
ص: 44
در مقابل «زیارت خاصّه» است، یعنی زیارتی که مخصوص روز خاصّ نیست و قیدی ندارد. مثلًا امام حسین (ع) یا حضرت علی (ع) را به آن متن زیارتی، در هر جا و هر روز میتوان زیارت کرد و ثواب برد.
زیارت ناحیه مقدّسه
مقصود از «ناحیه مقدّسه»، یعنی طرف و سمت و سوی امام معصوم. زیارت خاصّی که خطاب به امام حسین و شهدای کربلاست و از امام عسکری و به قولی از امام زمان نقل شده است، «زیارت ناحیه مقدسه» نام دارد که در آن به یکایک
شهدای کربلا سلام داده شده است.(1) خیلیها با این نیّت که آن از ناحیه مقدسه حضرت مهدی (ع) خطاب به جدّش سیدالشهدا (ع) صادر شده است، آن را میخوانند.
زیارتنامه
متنی که هنگام زیارت یکی از معصومین خطاب به آنان خوانده می شود. مثل زیارت عاشورا، زیارت جامعه کبیره و ...، به کتابچه و جزوهای هم که مشتمل بر این متن باشد و در حرمها خوانده شود «زیارتنامه» گفته میشود. این متن گاهی از امامان روایت شده است، گاهی هم از علما و بزرگان دین. به برگه جواز عبور از مرز در سفرهای زیارتی هم زیارتنامه میگویند.
زیارت نیابی
گاهی زائر، از طرف خودش زیارت میکند، گاهی به نیابت از کس دیگر (چه مرده، چه زنده) و ثواب آن را هدیه به آن شخص میکند. به چنین زیارتی، زیارت نیابی گفته میشود (به نایب الزیاره مراجعه شود).