- آداب الحرمین 1
- پیشگفتار 1
- آستانبوسی 2
- آستان 2
- آداب زیارت 2
- اذن دخول 3
- استطاعت 3
- احرام 3
- امام الحرمین 4
- التماس دعا 4
- اعتاب مقدّسه 4
- امامباره 4
- امامزاده 5
- اوقاف 5
- اوقات زیارتی 5
- بالای سر و پایین پا 6
- ایوان 6
- باب 6
- بست 7
- بانی 7
- بُقعه 7
- بست نشینی 7
- بقیع 8
- بینالحرمین 8
- بیت 8
- تبرّک 9
- پنجره فولاد 9
- تُربت 9
- پابوسی 9
- تَشرُّف 10
- توسّل 10
- تلّ زینبیّه 10
- جنّة البقیع 11
- جارالله 11
- تولیت 11
- حاجّ، حاجی 12
- جمکران 12
- چاووش خوانی 12
- حائر 12
- حجّ و عمره 13
- حَرَم 13
- حرمین شریفین 14
- حملهدار 14
- حرم الرّسول 14
- حرمُ الله 14
- خادم افتخاری 15
- خُدّام 15
- خانه خدا 15
- خادم الحرمین 15
- دخیل 16
- خطبه خوانی 16
- دار 16
- خیمهگاه 16
- رَواق 17
- روضه منوّره 17
- درگاه 17
- زَوّار 18
- زائر 18
- زائر سرا 18
- زُوّار 18
- زیارت 19
- زیارت اربعین 19
- زُوّارکَش 19
- زیارت از دور 19
- زیارت اموات 20
- زیارت امینالله 20
- زیارت خاصّه، زیارت مخصوص 21
- زیارت پیاده 21
- زیارت جامعه کبیره 21
- زیارت خائفانه 21
- زیارت رجبیّه 22
- زیارتْ قبول 22
- زیارت عاشورا 22
- زیارتگاه 23
- زیارت مأثور 23
- زیارت مُطلقه 23
- زیارت کربلا 23
- زیارتنامه 24
- زیارت نیابی 24
- زیارت ناحیه مقدّسه 24
- زیارت وداع 25
- زیارت وارث 25
- زیارت واجب و مستحبّ 25
- زینبیّه 26
- سَدَنه 26
- ستون 26
- سامرّا 26
- سلام 27
- سقّاخانه 27
- شام 27
- شفاخانه 27
- شمع گردانی 28
- طلبیدن 28
- ضریح 28
- صحن 28
- عتبات عالیات 29
- غبار روبی 29
- عَتَبهبوسی 29
- عهد 29
- غسل زیارت 30
- قافله 30
- فرّاش 30
- قُبّه 31
- کاروان 31
- قصد اقامت 31
- قبله 31
- کاظمین 32
- کربلا 32
- کعبه 32
- کِشیک 32
- کرامات 32
- کفشداری 33
- گلدسته 33
- کلیددار 33
- گنبد 33
- مُجاوِر 34
- مرقد 34
- مدینه منوّره 34
- مزار 34
- مزار شهدا 34
- مسجدالحرام 35
- مشاهد مشرّفه 35
- مَزور 35
- مُشبّک 35
- مَقام 36
- مَضجَع 36
- مقبره 36
- مَشهد 36
- مُعتَمِر 36
- مکّه 37
- میقات 37
- منبر 37
- مناره 37
- نایبالتّولیه 38
- نجف اشرف 38
- نقّاره خانه 38
- نایب 38
- نایب الزّیاره 38
- وادیالسّلام 39
- نماز زیارت 39
- وقف 39
1- حافظ شیرازی
ص: 44
در مقابل «زیارت خاصّه» است، یعنی زیارتی که مخصوص روز خاصّ نیست و قیدی ندارد. مثلًا امام حسین (ع) یا حضرت علی (ع) را به آن متن زیارتی، در هر جا و هر روز میتوان زیارت کرد و ثواب برد.
زیارت ناحیه مقدّسه
مقصود از «ناحیه مقدّسه»، یعنی طرف و سمت و سوی امام معصوم. زیارت خاصّی که خطاب به امام حسین و شهدای کربلاست و از امام عسکری و به قولی از امام زمان نقل شده است، «زیارت ناحیه مقدسه» نام دارد که در آن به یکایک
شهدای کربلا سلام داده شده است.(1) خیلیها با این نیّت که آن از ناحیه مقدسه حضرت مهدی (ع) خطاب به جدّش سیدالشهدا (ع) صادر شده است، آن را میخوانند.
زیارتنامه
متنی که هنگام زیارت یکی از معصومین خطاب به آنان خوانده می شود. مثل زیارت عاشورا، زیارت جامعه کبیره و ...، به کتابچه و جزوهای هم که مشتمل بر این متن باشد و در حرمها خوانده شود «زیارتنامه» گفته میشود. این متن گاهی از امامان روایت شده است، گاهی هم از علما و بزرگان دین. به برگه جواز عبور از مرز در سفرهای زیارتی هم زیارتنامه میگویند.
زیارت نیابی
گاهی زائر، از طرف خودش زیارت میکند، گاهی به نیابت از کس دیگر (چه مرده، چه زنده) و ثواب آن را هدیه به آن شخص میکند. به چنین زیارتی، زیارت نیابی گفته میشود (به نایب الزیاره مراجعه شود).