فرهنگ نامه زیارت صفحه 31

صفحه 31

قبله‌

جایی که مردم در عبادت و نماز به طرف آن رو می‌کنند. قبله مسلمانان در مدینه، در آغاز هجرت تا 17 ماه، «بیت‌المقدس» بود، سپس با دستور خدا به طرف مسجدالحرام نماز خواندند. در زیارت هم توصیه شده که زائر رو به قبله بایستد و زیارت بخواند. قبله‌گاه مسلمین از برترین زیارتگاه‌هاست و سفر حج به قصد دیدار و عبادت در کنار آن انجام می‌گیرد.

ص: 51

قُبّه‌

قبه به معنای برآمدگی است، به بنای گِرد و بلند و گنبدی شکل (قبّه) گویند. چون برای حرم‌های معصومین و اماکن مقدس، بنای باشکوه و گنبد و بارگاه می‌سازند، به آن قبه می‌گویند. گنبد سبز حرم پیامبر «قبّة الخضراء» است و در سرزمین فلسطین و نزدیک مسجدالأقصی هم «قبّة الصّخره» وجود دارد. به آسمان نیز که همچون گنبدی لاجوردین بالای سرماست، قبةالخضراء و قبه زبرجدی گفته شده است.

در روایات است که دعا در زیر قبه حضرت سیدالشهدا در کربلا مستجاب است.

قصد اقامت‌

کسانی که به زیارت یا سفر می‌روند، اگر در آن شهر قصد ماندن ده روز کنند، نمازشان کامل است. از این رو «قصد اقامت» برای زائران مطرح است.

کاروان‌

قافله و گروهی که به سفر می‌روند. سفرهای زیارتی به حج یا عتبات و سوریه و گاهی به خراسان یا زیارتگاه‌های دیگر به صورت دسته‌جمعی و با یک کاروان انجام می‌گیرد. به مدیر کاروان «حمله‌دار» گویند که عهده‌دار هزینه‌ها و خدمات و وسایل و بردن و آوردن زوّار است. «قافله زیارتی» نیز برای بیان این اصطلاح، رایج است.

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه