- آداب الحرمین 1
- پیشگفتار 1
- آستانبوسی 2
- آستان 2
- آداب زیارت 2
- اذن دخول 3
- استطاعت 3
- احرام 3
- امام الحرمین 4
- التماس دعا 4
- اعتاب مقدّسه 4
- امامباره 4
- امامزاده 5
- اوقات زیارتی 5
- اوقاف 5
- بالای سر و پایین پا 6
- ایوان 6
- باب 6
- بست 7
- بانی 7
- بُقعه 7
- بست نشینی 7
- بقیع 8
- بینالحرمین 8
- بیت 8
- تبرّک 9
- تُربت 9
- پنجره فولاد 9
- پابوسی 9
- تَشرُّف 10
- توسّل 10
- تلّ زینبیّه 10
- جنّة البقیع 11
- جارالله 11
- تولیت 11
- حاجّ، حاجی 12
- جمکران 12
- حائر 12
- چاووش خوانی 12
- حَرَم 13
- حجّ و عمره 13
- حرمین شریفین 14
- حملهدار 14
- حرم الرّسول 14
- حرمُ الله 14
- خادم افتخاری 15
- خُدّام 15
- خانه خدا 15
- خادم الحرمین 15
- دخیل 16
- خطبه خوانی 16
- دار 16
- خیمهگاه 16
- رَواق 17
- روضه منوّره 17
- درگاه 17
- زائر 18
- زائر سرا 18
- زَوّار 18
- زُوّار 18
- زیارت 19
- زُوّارکَش 19
- زیارت اربعین 19
- زیارت از دور 19
- زیارت اموات 20
- زیارت امینالله 20
- زیارت خاصّه، زیارت مخصوص 21
- زیارت پیاده 21
- زیارت جامعه کبیره 21
- زیارت خائفانه 21
- زیارت رجبیّه 22
- زیارت عاشورا 22
- زیارتْ قبول 22
- زیارتگاه 23
- زیارت مأثور 23
- زیارت کربلا 23
- زیارت مُطلقه 23
- زیارتنامه 24
- زیارت نیابی 24
- زیارت ناحیه مقدّسه 24
- زیارت وداع 25
- زیارت وارث 25
- زیارت واجب و مستحبّ 25
- سَدَنه 26
- زینبیّه 26
- سامرّا 26
- ستون 26
- سقّاخانه 27
- شام 27
- سلام 27
- شفاخانه 27
- صحن 28
- ضریح 28
- شمع گردانی 28
- طلبیدن 28
- عَتَبهبوسی 29
- عتبات عالیات 29
- غبار روبی 29
- عهد 29
- فرّاش 30
- غسل زیارت 30
- قافله 30
- قبله 31
- قصد اقامت 31
- کاروان 31
- قُبّه 31
- کرامات 32
- کاظمین 32
- کِشیک 32
- کربلا 32
- کعبه 32
- کلیددار 33
- گنبد 33
- گلدسته 33
- کفشداری 33
- مرقد 34
- مزار 34
- مدینه منوّره 34
- مزار شهدا 34
- مُجاوِر 34
- مُشبّک 35
- مشاهد مشرّفه 35
- مسجدالحرام 35
- مَزور 35
- مقبره 36
- مَشهد 36
- مُعتَمِر 36
- مَضجَع 36
- مَقام 36
- میقات 37
- مناره 37
- منبر 37
- مکّه 37
- نایب 38
- نایب الزّیاره 38
- نجف اشرف 38
- نقّاره خانه 38
- نایبالتّولیه 38
- وادیالسّلام 39
- نماز زیارت 39
- وقف 39
مَشهد
محلّ شهادت، شهادتگاه، تربت شهید، محلّ حضور و گرد آمدن مردم، حرم و زیارتگاه. مشهد نام شهری است در خراسان که مدفن حضرت رضا (ع) در آنجاست و به مشهد مقدّس مشهور است و قبلًا به آن طوس میگفتند. جمع آن مشاهد است. به حرمهای معصومین و تربت پاک امامان مشاهد شریفه و مشاهد مشرّفه گفته میشود. به حرم حضرت رضا (ع) مشهد رضوی و به مرقد امام علی (ع) مشهد علوی و به حرم سیدالشهدا (ع) مشهد حائری یا حسینی گفته میشود. به کسی که به زیارت خراسان و امام رضا رفته باشد، «مشهدی» گویند.
ص: 56
مَضجَع
ضَجع به معنای خوابیدن به پهلوست و چون مرده را در قبر به پهلو میخوابانند، به قبر و مدفن هر کس «مضجع» گفته میشود، جمع آن مضاجع است. وقتی درباره کسی میگویند: «نوّر الله مَضجَعه»، یعنی خداوند قبرش را پر از نور کند.
مُعتَمِر
غیر از حجّ واجب که در اوقات خاصی انجام میشود، زیارت خانه خدا در مواقع دیگر و مُحرِم شدن و طواف و سعی و نماز، «عمره» نامیده میشود. معتمر به کسی میگویند که عمره انجام میدهد، در مقابل حاجّ که به حجگزار گفته میشود.
مَقام
ایستادن و محلّ ایستادن و قیام، توقّفگاه، جایگاه، جای اقامت، خانه و مسکن، رتبه و منزلت و درجه. در مسجدالحرام، سنگی درون یک محوّطه شیشهای است که جای پای حضرت ابراهیم است و به آن مقام ابراهیم گفته میشود. در زیارتگاهها گاهی جای خاصّی که یکی از معصومین یا پیامبران در آنجا عبادت کرده، یا اقامت داشتهاند یا به نحوی به آنان مرتبط است، «مقام» نامیده میشود، مثل مقام خضر در مسجد اموی، مقام صاحبالزمان در کربلا، مقام امام صادق در مسجد کوفه. به مزار هم مقام گفته میشود.