- آداب الحرمین 1
- پیشگفتار 1
- آستانبوسی 2
- آستان 2
- آداب زیارت 2
- اذن دخول 3
- استطاعت 3
- احرام 3
- امام الحرمین 4
- التماس دعا 4
- اعتاب مقدّسه 4
- امامباره 4
- امامزاده 5
- اوقات زیارتی 5
- اوقاف 5
- بالای سر و پایین پا 6
- ایوان 6
- باب 6
- بست 7
- بانی 7
- بُقعه 7
- بست نشینی 7
- بقیع 8
- بینالحرمین 8
- بیت 8
- تبرّک 9
- پنجره فولاد 9
- تُربت 9
- پابوسی 9
- تَشرُّف 10
- توسّل 10
- تلّ زینبیّه 10
- جنّة البقیع 11
- جارالله 11
- تولیت 11
- حاجّ، حاجی 12
- جمکران 12
- چاووش خوانی 12
- حائر 12
- حجّ و عمره 13
- حَرَم 13
- حرمین شریفین 14
- حملهدار 14
- حرم الرّسول 14
- حرمُ الله 14
- خادم افتخاری 15
- خُدّام 15
- خادم الحرمین 15
- خانه خدا 15
- دخیل 16
- خطبه خوانی 16
- دار 16
- خیمهگاه 16
- رَواق 17
- روضه منوّره 17
- درگاه 17
- زَوّار 18
- زائر 18
- زائر سرا 18
- زُوّار 18
- زیارت 19
- زُوّارکَش 19
- زیارت از دور 19
- زیارت اربعین 19
- زیارت اموات 20
- زیارت امینالله 20
- زیارت خاصّه، زیارت مخصوص 21
- زیارت خائفانه 21
- زیارت جامعه کبیره 21
- زیارت پیاده 21
- زیارت رجبیّه 22
- زیارت عاشورا 22
- زیارتْ قبول 22
- زیارتگاه 23
- زیارت کربلا 23
- زیارت مأثور 23
- زیارت مُطلقه 23
- زیارت نیابی 24
- زیارتنامه 24
- زیارت ناحیه مقدّسه 24
- زیارت وداع 25
- زیارت وارث 25
- زیارت واجب و مستحبّ 25
- زینبیّه 26
- سَدَنه 26
- ستون 26
- سامرّا 26
- سلام 27
- سقّاخانه 27
- شام 27
- شفاخانه 27
- طلبیدن 28
- شمع گردانی 28
- ضریح 28
- صحن 28
- عتبات عالیات 29
- غبار روبی 29
- عَتَبهبوسی 29
- عهد 29
- فرّاش 30
- قافله 30
- غسل زیارت 30
- قبله 31
- قصد اقامت 31
- قُبّه 31
- کاروان 31
- کرامات 32
- کربلا 32
- کعبه 32
- کِشیک 32
- کاظمین 32
- کلیددار 33
- گنبد 33
- کفشداری 33
- گلدسته 33
- مدینه منوّره 34
- مرقد 34
- مزار 34
- مزار شهدا 34
- مُجاوِر 34
- مُشبّک 35
- مسجدالحرام 35
- مشاهد مشرّفه 35
- مَزور 35
- مقبره 36
- مَشهد 36
- مُعتَمِر 36
- مَقام 36
- مَضجَع 36
- میقات 37
- مناره 37
- منبر 37
- مکّه 37
- نایب 38
- نایب الزّیاره 38
- نقّاره خانه 38
- نجف اشرف 38
- نایبالتّولیه 38
- وادیالسّلام 39
- نماز زیارت 39
- وقف 39
محلّ دفن، گورستان، گنبد یا عمارتی که روی بعضی قبور میسازند، جایگاه اختصاصی دفن شخص یا خانواده یا گروهی خاص، مثل مقبرة الشهدا، مقبرةالشعرا. مدفن امام کاظم (ع) در بیرون بغداد، در منطقه «مقابر قریش» بود که بعداً نام کاظیمن به خود گرفت.
ص: 57
مکّه
شهری مقدس در سرزمین حجاز، که زادگاه و محلّ بعثت پیامبر خدا (ص) و خاستگاه اسلام و محل نزول قرآن است. به این شهر، بَکّه و امّالقری هم میگفتند. از شهرهای بافضیلت و مهمّ زیارتی است که عمل حج و عمره در آن انجام میشود و به زیارت آن توصیه فراوان شده است. کعبه مقدس که در مسجدالحرام و قبله مسلمین جهان است در این شهر قرار دارد.
مناره
گلدسته حرمها و مساجد (به «گلدسته» رجوع شود).
منبر
جای نشستن خطیب برای موعظه، جایگاهی است که از چوپ ساخته میشود و چند پله دارد و واعظان بالای آن مینشینند تا بر شنوندگان اشراف داشته باشند. بعضی از منبرها مقدس است، مثل منبر پیامبر در مسجد مدینه. رسول خدا (ص) فاصله بین منبر و قبر خود را پارهای از بهشت معرفی کرده است (به «روضه منوّره» مراجعه شود.) منبرهای قدیمی، اثر هنری و باستانی است و نگهداری میشود.
میقات
از ریشه «وقف» گرفته شده و به معنای زمان و مکان وعده و قرار است. کسانی که میخواهند به زیارت خانه خدا بروند، باید در یکی از میقاتها مُحرم شوند. میقات، جای احرام بستن و لبیک گفتن به قصدحج و عمره است. مسجد شجره در مدینه و جُحفه بیرون مکّه از جمله میقات هاست.