- آداب الحرمین 1
- پیشگفتار 1
- آستانبوسی 2
- آستان 2
- آداب زیارت 2
- اذن دخول 3
- استطاعت 3
- احرام 3
- امام الحرمین 4
- اعتاب مقدّسه 4
- التماس دعا 4
- امامباره 4
- امامزاده 5
- اوقات زیارتی 5
- اوقاف 5
- بالای سر و پایین پا 6
- ایوان 6
- باب 6
- بست 7
- بانی 7
- بُقعه 7
- بست نشینی 7
- بقیع 8
- بینالحرمین 8
- بیت 8
- تبرّک 9
- پابوسی 9
- پنجره فولاد 9
- تُربت 9
- توسّل 10
- تلّ زینبیّه 10
- تَشرُّف 10
- جنّة البقیع 11
- جارالله 11
- تولیت 11
- چاووش خوانی 12
- حاجّ، حاجی 12
- جمکران 12
- حائر 12
- حجّ و عمره 13
- حَرَم 13
- حرمین شریفین 14
- حرم الرّسول 14
- حملهدار 14
- حرمُ الله 14
- خادم افتخاری 15
- خُدّام 15
- خانه خدا 15
- خادم الحرمین 15
- دخیل 16
- خطبه خوانی 16
- دار 16
- خیمهگاه 16
- رَواق 17
- روضه منوّره 17
- درگاه 17
- زَوّار 18
- زائر 18
- زائر سرا 18
- زُوّار 18
- زیارت 19
- زُوّارکَش 19
- زیارت اربعین 19
- زیارت از دور 19
- زیارت امینالله 20
- زیارت اموات 20
- زیارت خاصّه، زیارت مخصوص 21
- زیارت جامعه کبیره 21
- زیارت پیاده 21
- زیارت خائفانه 21
- زیارت رجبیّه 22
- زیارت عاشورا 22
- زیارتْ قبول 22
- زیارتگاه 23
- زیارت مأثور 23
- زیارت مُطلقه 23
- زیارت کربلا 23
- زیارتنامه 24
- زیارت نیابی 24
- زیارت ناحیه مقدّسه 24
- زیارت وداع 25
- زیارت وارث 25
- زیارت واجب و مستحبّ 25
- زینبیّه 26
- سَدَنه 26
- ستون 26
- سامرّا 26
- سلام 27
- سقّاخانه 27
- شام 27
- شفاخانه 27
- شمع گردانی 28
- ضریح 28
- صحن 28
- طلبیدن 28
- غبار روبی 29
- عتبات عالیات 29
- عَتَبهبوسی 29
- عهد 29
- فرّاش 30
- قافله 30
- غسل زیارت 30
- قبله 31
- قصد اقامت 31
- قُبّه 31
- کاروان 31
- کرامات 32
- کربلا 32
- کِشیک 32
- کعبه 32
- کاظمین 32
- کلیددار 33
- گنبد 33
- گلدسته 33
- کفشداری 33
- مرقد 34
- مدینه منوّره 34
- مزار 34
- مزار شهدا 34
- مُجاوِر 34
- مُشبّک 35
- مشاهد مشرّفه 35
- مسجدالحرام 35
- مَزور 35
- مقبره 36
- مَشهد 36
- مُعتَمِر 36
- مَقام 36
- مَضجَع 36
- میقات 37
- مناره 37
- منبر 37
- مکّه 37
- نایب 38
- نایب الزّیاره 38
- نقّاره خانه 38
- نجف اشرف 38
- نایبالتّولیه 38
- وقف 39
- نماز زیارت 39
- وادیالسّلام 39
محلّ دفن، گورستان، گنبد یا عمارتی که روی بعضی قبور میسازند، جایگاه اختصاصی دفن شخص یا خانواده یا گروهی خاص، مثل مقبرة الشهدا، مقبرةالشعرا. مدفن امام کاظم (ع) در بیرون بغداد، در منطقه «مقابر قریش» بود که بعداً نام کاظیمن به خود گرفت.
ص: 57
مکّه
شهری مقدس در سرزمین حجاز، که زادگاه و محلّ بعثت پیامبر خدا (ص) و خاستگاه اسلام و محل نزول قرآن است. به این شهر، بَکّه و امّالقری هم میگفتند. از شهرهای بافضیلت و مهمّ زیارتی است که عمل حج و عمره در آن انجام میشود و به زیارت آن توصیه فراوان شده است. کعبه مقدس که در مسجدالحرام و قبله مسلمین جهان است در این شهر قرار دارد.
مناره
گلدسته حرمها و مساجد (به «گلدسته» رجوع شود).
منبر
جای نشستن خطیب برای موعظه، جایگاهی است که از چوپ ساخته میشود و چند پله دارد و واعظان بالای آن مینشینند تا بر شنوندگان اشراف داشته باشند. بعضی از منبرها مقدس است، مثل منبر پیامبر در مسجد مدینه. رسول خدا (ص) فاصله بین منبر و قبر خود را پارهای از بهشت معرفی کرده است (به «روضه منوّره» مراجعه شود.) منبرهای قدیمی، اثر هنری و باستانی است و نگهداری میشود.
میقات
از ریشه «وقف» گرفته شده و به معنای زمان و مکان وعده و قرار است. کسانی که میخواهند به زیارت خانه خدا بروند، باید در یکی از میقاتها مُحرم شوند. میقات، جای احرام بستن و لبیک گفتن به قصدحج و عمره است. مسجد شجره در مدینه و جُحفه بیرون مکّه از جمله میقات هاست.