ترجمه حاشیه تهذیب المنطق صفحه 5

در نسخه ها به ملّا عبدالله یزدی و نیز به مولی عنایت الله هندی نسبت داده اند این نسخه ها هیچ تفاوتی در متن و مقدّمه با یکدیگر ندارند به جز نام مؤلّف. (1)

به نام مترجم در برخی فهرست ها اشاره نشده است لیکن برخی فهرست ها این کتاب را ترجمه و نگاشته محمد حسینی شهرستانی (2)(حسینی شهرستانی،محمد بن محمود)،م قرن 10 دانسته اند.احمد منزوی در معرفی این کتاب چنین آورده:"...پدرم در«طبقات اعلام شیعه»ترجیح داده که آنرا ترجمه حاشیه ملّا عبدالله و نگاشته شهرستانی بداند..."

آیۀ الله استادی در فهرست نسخ خطی کتابخانه حوزه علمیه فیضیّه(قم)آورده است که این ترجمه از جمال الدّین محمد بن محمود شهرستانی است و برخی نیز آن را مانند اصل آن از ملّا عبدالله یزدی درگذشته 981 دانسته اند. (3)

شیخ آقا بزرگ تهرانی در انتساب ترجمه به ملّا عبدالله یزدی چنین آورده:

«فارسی،للمولی عبد الله بن شهاب الدین الیزدی الشاه آبادی معاصر المقدس الأردبیلی و المتوفی سنه 981 ه قرأ علیه صاحبا(المعالم)و(المدارک)فی العقلیات و قرأ علیهما فی الشرعیات کما فی(أمل الآمل)،و هو صاحب الحاشیه العربیه علی(التهذیب)المعروفه ب(حاشیه المولی عبد الله)کانت نسخه منه عند کل من صاحب(الریاض)و(الروضات)کما ذکراه فی کتابیهما،و نسخه فی(مکتبه السید المیرزا باقر القاضی)فی تبریز و أخری فی(مکتبه الإمام أمیر المؤمنین ع العامه)فی النّجف و أخری عند الشّیخ عزّ الدّین الجزائری فی النّجف أیضاً و أوّله:الحمد لله در لغت

1- 1) .مصطفی درایتی،1391،فهرستگان نسخه های خطی ایران(فنخا)،ج11،ص548.
2- 2) .منسوب است به شهرستان که به نوشته مراصد شهری است در فارس،نیز شهری است در اصفهان که آن را حی و مدینه نیز گویند هم شهری است کوچک ما بین خوارزم و نیشابور از بلاد خراسان در سه منزلی نسا.بعضی از معروفین همین عنوان راتذکّر می دهند و تعیین اینکه کدام یک از مواضع مذکوره است موکول به قرائن می باشد.(محمّد علی مدرّس،ریحان الادب فی تراجم المعروفین بالکنی و اللّقب«کنی و القاب»،ج3،ص271)
3- 3) .رضا استادی،فهرست نسخّه های خطّی کتابخانه مدرسه فیضیّه قم،ج2،ص 75.