- زندگانی ملّا عبدالله یزدی 1
- مقدّمه حجهالاسلام علی قنبریان 1
- حواشی بر حاشیه ملّا عبدالله 3
- ترجمه حاشیّهِ ملّا عبدالله 4
- نسخه شناسی 7
- اشاره 21
- القسم الاوّل:فی المنطق 22
- المقصد الاول:التّصورات 22
- اشاره 22
- المقصد الثانی:التّصدیقات 24
- اشاره 28
- خطبه کتاب 30
- شناخت کتاب و علل تألیفش 36
- شناخت منطق و بیان احتیاج به آن 41
- تنبیه 46
- موضوع منطق 50
- اشاره 54
- مفرد و مرکّب 63
- تقسیمات مفرد و مرکّب 66
- فصل اوّل:مفهوم کلّی و جزئی 73
- اشاره 73
- نسب اربع 76
- کلّیّات خمس 84
- جنس 85
- نوع 87
- فصل 91
- خاصّه 93
- عرض عام 94
- خاتمه در مفهوم کلّی 97
- فصل دوم:معرّف 99
- اشاره 104
- تقسیم قضیّه حملیّه به اعتبار موضوع 109
- محصورات اربع 110
- اقسام حملیّه 110
- موجّهات:بسائط و مرکّبات 113
- معدوله و محصّله 113
- فصل اوّل:قضیّه شرطیّه متّصله و منفصله 129
- فصل دوّم:تناقض 136
- اشاره 142
- فصل سوّم:عکس مستوی 142
- عکس به اعتبار جهت 144
- فصل چهارم:عکس نقیض 150
- اشاره 160
- اقسام قیاس 162
- قیاس استثنائیّ و بیان اجزائش 162
- قیاس اقترانیّ و بیان اقسام و اجزائش 163
- اشکال اربعه 164
- فصل ششم:قیاس شرطی 192
- فصل هفتم:قیاس استثنائی 193
- فصل هشتم:استقراء 196
- اشاره 196
- تمثیل 197
- فصل نهم:صناعات خمس 198
- اشاره 202
- رؤوس ثمانیه 207
- نسخه ها 217
وصفی است بجمیل اختیاری جهت تعظیم و تجلیل نه بطریق سخریه و استهزاء و در اصطلاح فعلی است که دال باشد بر تعظیم منعم از آن حیث که منعم است و آخره:بالمقاصد أشبه،یعنی آنچه مذکور شد در ثامن از دروس ثمانیه بمقاصد أشبه است». (1)
و همو در جای دیگری از کتاب مذکور،ترجمه را به شهرستانی نسبت داده است:
«فارسی،للسید جمال الدین محمد بن محمود الحسینی الشهرستانی،توجد نسخه منه فی(المکتبه الرضویه)کما ذکر ذلک الحاج إعتماد الفهرسی فی(ج 1 ص 36)من کتب المنطق و ذکر أنّه ألّفه أوان اشتغاله عند أساتذته،و ذکر أنّ أوّله:سپاس بی حدّ و قیاس حکیمی را..إلخ و ذکر أنّ تاریخ کتابه النّسخه سنه 1100 ه و توجد نسخه أخری من هذا الشّرح کتبها علی بن عنایه الله الحسینی و فیها أنّ تاریخ التّألیف:رجب سنه 991 ه.علیها تملک تاریخه سنه 1114 ه.و رأیت فی مکتبه الشیخ عبد الحسین شیخ العراقین الطهرانی فی کربلاء نسخۀ من(إحقاق الحقّ)تألیف القاضی نور الله المرعشی الشّهید سنه 1019 ه.بخطّ السید محمّد بن محمود بن الحسن بن محمود بن محمد بن علی الحسینی الموسوی الگرمرودی الشهربانی،فرغ من کتابتها سنه 1068 ه.و کتب علی هوامشها حواشی کثیرۀ من المصنّف نقلاً عن خطّه ممّا یدلّ علی فضیلته و إتقانه،و أظنّ أنّ شرح التهذیب هذا هو لهذا الکاتب و کلمه الشّهرستانی تصحیف الشّهربانی،و الله العالم». (2)
در مجموع به این نتیجه می رسیم که این شرح به سه تن نسبت داده شده که عبارتند از:1.نجم الدّین عبدالله بن حسین یزدی 2.عنایت الله هندی که در برخی فهرست ها از جمله فهرست نسخه های خطّی کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران،به وی نسبت داده شده...3.جمال الدّین محمّد بن محمود حسینی شهرستانی در برخی از
1- 1) .شیخ آقا بزرگ تهرانی،الذریعه إلی تصانیف الشیعه،ج13،ص 161-162.
2- 2) .همان،ص 164.