عنصر شجاعت یا هفتاد و دو تن و یک تن جلد 4 صفحه 52

الرأی قبل شجاعه هو اول و لها المکان الثانی(1)

قهرمان امانت «مسلم بن عقیل» برابر با عبیدالله است یعنی با یک شهر کوفه است که عبیدالله بر رأس آن و نمایندۀ تمایلات جبارانۀ آنها است و رخ به رخ با دشمنی است که قدرت در دست او است و با مغالطه و سفسطه، خود را به صورت فرماندۀ دین و حق به جانب جلوه می دهد. غوغا، هم با عربده وسیلۀ چیرگی او را پیاپی فراهم می کند، افکار عمومی مختنق بوده جمعیت مستسبع(2) شده در قبضۀ قدرت او آمده؛ امت ناخلف به حمایت ظالم می ایستد به قدری غوغا و صداهای درهم و برهم بلند نموده که اعلان عدالت و هر کلمۀ حقی در میان آن غوغا، حتی به وسیلۀ آژیر یا بانگ بلند هم میسر نیست و در برابر مسلم بن عقیل گویی عقل فعال است، برای طرفداری عدالت با آن که متین قدم برمی دارد، صدای غوغای عام را می شکافد و اعلان عدالت را از رأی متین به اسلوب متین خود با آخرین نفس می کند و در وصیت نامۀ آخرین به جای همۀ صداها و عربده ها و همهمۀ زورمندی ها کلمۀ حق را جایگزین می کند.

فتح عقلی به جای همۀ قوای جهانی و بهتر از فتح بازو است، عقلی که شمشیر به دست و کفن پوشیده با نیروی زبان و عمل و کار و اقدام و حمایت از حیات و عدالت می کند دیگر قوای، جای خود را به او می دهند، این دو شخص رب النوع «بطل عدالت و بطل تعدی» با هم می جنگند، یا بگو این دو اصل با هم می جنگند: