- سرآغاز 1
- مقدمه 1
- پیش گفتار 2
- بخش یکم: نگاهی به متن حدیث غدیر 7
- متن حدیث غدیر 7
- نکاتی ارزنده 10
- بخش دوم: کوشش هایی در اثبات حدیث غدیر 15
- اثبات حدیث غدیر 15
- نگاهی به راویان حدیث غدیر 20
- چرا اهل سنّت حدیث غدیر را نقل نکرده اند؟ 25
- تواتر لفظی حدیث غدیر 29
- حدیث غدیر بیان گر امامت امیرالمؤمنین علیه السلام 30
- چکیده 33
- تلاش های ناکارآمد 34
- بخش سوم: تلاش هایی ناکارآمد برای بی اعتبار کردن حدیث غدیر 34
- 1 . علی علیه السلام در حجّة الوداع نبوده است! 35
- 2 . مناقشه در صحّت حدیث غدیر 36
- 3 . ادّعای عدم تواتر «حدیث غدیر» 36
- 4 . آیا کلمه «مَوْلی» در کلام عرب به معنای «اَوْلی» آمده است؟ 37
- 5 . «حدیث غدیر» بر امامت بلا فصل، دلالت نمی کند! 41
- پاسخ از اشکال 42
- 6 . آیا «حدیث غدیر» بر امامت باطنی دلالت می کند؟ 43
- کتاب نامه 46
ناگفته نماند که در مقابل این استدلال، دیدگاه علمی مخالفان را نیز باید در نظر گرفت که ما این مطلب را در بخش سوم بررسی خواهیم کرد. 1 . سوره احزاب: آیه 6.
2 . سوره حدید: آیه 15.
چکیده
چکیده
تاکنون بیان شد که برای «حدیث غدیر» ریشه هایی اساسی در قرآن کریم، روایات قطعیّ الصدور از رسول خدا صلی اللّه علیه وآله ـ که مورد اعتراف فریقین است ـ و اخبار و آثار وجود دارد.
مناظرات و احتجاجات بسیاری به «حدیث غدیر» از جانب امیر مؤمنان علی علیه السلام، پاره تن رسول خدا صلی اللّه علیه وآله فاطمه زهراء، ائمّه اطهار علیهم السلام، بزرگان صحابه و دانشمندان صورت گرفته است.
هم چنین «حدیث غدیر» را شعرای بزرگ صحابه و حتی شعرای قرون مختلف سروده و در اشعارشان آورده اند.
آری، حدیث غدیر دارای جایگاه قابل توجّهی است و از چنین اصول و ریشه هایی مستحکم و غیر قابل تردید برخوردار است. ما اگر بخواهیم عنان قلم را در این نوشتار رها سازیم، نیازمند مجالی بسیار وسیع تر از این نوشتار است; چرا که مناظره هایی که درباره «حدیث غدیر» صورت گرفته، خود به تنهایی نیازمند نوشتاری جداگانه است. به گونه ای که مطالب گفتنی و شنیدنی پیرامون احتجاج حضرت صدّیقه طاهره، فاطمه زهرا علیها السلام به «حدیث غدیر»، بیش از محتوای این نوشتار است. فاطمه زهرایی که پاره تن رسول خدا صلی اللّه علیه وآله است، و این خصوصیّت موضوعی نیست که به سادگی بتوان از آن چشم پوشید و اهمیّتش را نادیده گرفت.
رسول خدا صلی اللّه علیه وآله در ضمن حدیثی فرمود:
فاطمة بعضة منّی;