چرا مرا آفریدند؟! صفحه 46

و دوستی خالصانه ام برای شماست؛ و بیزاریم از دشمنان ستیزه جوی شما استوار و پابرجاست؛ من به تنهایی _ بدون این که به دیگران کاری داشته باشم _ دوستی هستم که خون خواه شماست. و خداوند _ همان معبود راستین _ مرا چنان قرار دهد که می گویم، آمین. آمین. در آن چه گفتم و از تو کمک خواستم جز تو چه کسی را دارم؟! تنها تویی که در آن ها نگهبان و حافظ منی، ای نگه دارنده الهی و حافظ و برکت او به فریادم برس، نزدیکم کن، کمکم کن، مرا دریاب، مرا به خودت پیوند ده و هرگز جدا مکن. بار الها، اسباب توسل و تقرب من به تو تنها آنان (محمد و آل محمد صلی الله علیه وآله وسلم ) می باشند؛ بار الها، بر محمد و آلش درود بفرست؛ و مرا به ایشان برسان و جدایم مفرما. بار الها، به وسیله حجتت مرا حفظ کن، و بر آل یاسین سلام بفرست.

مولای من! تو آبرومند نزد خدا که پروردگار من و توست می باشی، همانا او ستوده و باعظمت است.

دعای بعد از زیارت:

اللّهم إنی أسألُک باسمِک الذی خَلَقتَه مِن کلّک [ذلک] فاستَقَرّ فیک فلا یَخرُجُ منک إلی شیء أبدا، یا کینونُ أیا مکنونُ [مکوّن] أیا مُتعال أیا متقدّسُ أیا مُتَراحِمُ أیا مُتَرَئّفُ أیا مُتَحنِّنُ، أسألکَ کما خَلَقتَه غَضّا أن تُصلّیَ علی محمد نَبیّ رَحمتِک وکَلِمَهِ نورِک ووالدِ هُداهِ رَحمتِک. واملا قَلبی نورَ الیقین، وصدری نورَ الایمان، وفکری نورَ الثبات، وعزمی نورَ التَوفیق، وذکائی نورَ العلم، وقوتی نورَ العمل، ولسانی نورَ الصدق، ودینی نورَ البصائرِ مِن عندک، وبصری نورَ الضیاء، وسمعی نورَ وعیِ الحکمه، ومودتی نورَ الموالاهِ لمحمد وآله علیهم السلام ، ویقینی قوّه البَراءه مِن أعداءِ محمد وأعداء آلِ محمد حتی ألقاک وقد وفیتُ بعهدِک ومیثاقِک فیَسَعنی رحمتُک یا ولیّ یا حمیدُ، بمرآک ومسمعِک یا حجهَ اللّه ِ دعائی فَوَفِّنی مُنجّزاتِ إجابتی، أعتصم بک معک معک معک سمعی ورضایَ [یا کریم].

بار الها، من تو را به همان نامت می خوانم که آن را از تمامِ (رحمت) خود بیافریدی پس پیوسته در نزد توست و هرگز به دیگر جای نمی رود. ای موجود، ای نهان، (ای آفریدگار)، ای بلند مرتبه، ای منزه ستوده، ای رحمت گر رئوف، ای مهربان، از تو می خواهم همان گونه که آن را زیبا بیافریدی بر محمد _ پیامبر رحمت و کلمه نور و پدر هدایت گران رحمت خویش _ درود فرستی. و قلب مرا از نور یقین، و سینه مرا از نور ایمان، و فکر مرا از نور پایداری، و تصمیم مرا از نور توفیق، و هوش مرا از نور علم، و قوت و نیروی مرا از نور عمل، و زبان مرا از نور راستی، و دین مرا از نور بصیرت های نزد خویش، و دیده مرا از نور بینش، و گوش مرا از نور نگهداری حکمت، و مودت مرا از نور دوستی محمد و آل محمد علیهم السلام آکنده فرمایی. و یقین مرا نیروی بیزاری از دشمنان محمد و آ ل محمد علیهم السلام قرار بده تا اینکه تو را در حالی ملاقات کنم که به عهد و پیمانت وفا کرده باشم تا رحمت تو شامل حال من شود. ای سرپرست، و ای منزه.

ای حجت خدا، دعای من در پیش چشم بینا و گوش شنوای توست پس اسباب اجابت را برایم کامل فرمای، من به تو می پیوندم، گوش من و رضای من با توست، با توست، با توست، ای بزرگوار.

اگر تا این جا آمدی چند قدم دیگر هم بردار تا حقیقت آرامش و آسایش و خوشبختی و کامیابی دو جهان را به خوبی بیابی و در ضمن زیارت فوق با کمال صدق و راستی و اطمینان به امام زمانت عجل اللّه تعالی فرجه الشریف عرضه بداری که:

ونصرتی لکم معدّه.

آماده یاری شما هستم.

و آن سه قدم را در این روایات دریاب:

1 . رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم می فرمایند:

صلِّ صلاه مودِّع کأنک لا تصلی بعدها أبدا.(1)