چرا مرا آفریدند؟! صفحه 61

هر گاه گرفتاری به شما روی آورد، پس به واسطه ما از خداوند کمک بجویید و مراد از سخن خداوند متعال که می فرماید: "خداوند را نام هایی نیکو است، پس او را به آن نام ها بخوانید" همین می باشد.

آیا چه مانعی دارد هنگامی که برای برآورده شدن حاجت خود هر دری را می زنیم، لااقل برای امتحان هم که شده از همه جا روی برتابیم و به راستی به دامان جود و عطای الهی درآویزیم؟!

آنان که در بارگاه غیر تو بار انداختند نومید شدند، و آنان که به غیر تو پرداختند خسران نمودند، و آنان که غیر تو را قصد کردند هیچ شدند، و هر جستجوگر نوالی به خشک زار برخورد مگر آن کس که از فضل تو طلبید. آستان تو برای اهل رغبت باز، و جود و بخشش تو برای خواهندگان ارزانی، و فریادرسی تو به فریادخواهان نزدیک است. امیدواران به تو نومید نگردند، و سائلان تو از عطایت محروم نباشند، و عذرخواهان بارگاهت به عذاب تو بدبخت نگردند. خوان نعمت و احسانت برای معصیت کاران گسترده، و پرده پوشی و بردباریت دشمنانت را زیر پر دارد، سیره و روش تو نیکویی و احسان با بدکاران، و سنت پیوسته تو مدارای با اهل تجاوز است، تا بدانجا که صبر و گذشت تو ایشان را از بازگشت به غفلت انداخته، و فرصت دادن تو آنان را از دست برداشتن از زشتی ها غافل کرده است.(1)

منزهی تو ای مهربان که چه قدر مهربانی! و ای رئوف که چه قدر با لطف و محبتی! و ای حکیم که چه قدر دانایی! منزهی تو ای پادشاه که چه قدر قدرت مندی! و ای بزرگوار که چه قدر بخشنده ای! و ای بلندمرتبه که چه قدر والایی!... دست به نیکی ها گشودی، هدایت تنها از جانب توست، و هر کس برای دین یا دنیا به طلب و جست و جوی تو برخاست تو را یافت.(2)

خداوند متعال می فرماید:

«فلولا إذ جائهم بأسنا تضرعوا ولکن قست قلوبهم».(3)

پس چرا آن گاه که خشم ما را دیدند به تضرع در بارگاه ما برنیامدند؟! آری که دلهایشان سخت و سنگ شد.

و می فرماید:

«وإذا سألک عبادی عنی فإنی قریب أجیب دعوه الداع إذا دعان».(4)

و چون بندگانم درباره من پرسند، پس من نزدیکم و دعای دعا کننده را هر گاه که مرا بخواند اجابت می کنم.

امام باقر علیه السلام می فرمایند:

واللّه لا یلح عبد مؤمن علی اللّه فی حاجه إلا قضاها له.(5)

1- . خاب الوافدون علی غیرک، وخسر المتعرضون إلا لک، وضاع الملمون إلا بک، وأجدب المنتجعون إلا من انتجع فضلک. بابک مفتوح للراغبین، وجودک مباح للسائلین، وإغاثتک قریبه من المستغیثین، لا یخیب منک الآملون، ولا ییأس من عطائک المتعرضون، ولا یشقی بنقمتک المستغفرون. رزقک مبسوط لمن عصاک، وحلمک معترض لمن ناواک، عادتک الإحسان إلی المسیئین، وسنتک الإبقاء علی المعتدین، حتی لقد غرتهم أناتک عن الرجوع، وصدهم إمهالک عن النزوع. (صحیفه سجادیه، دعای 46).
2- . سبحانک من لطیف ما ألطفک، ورئوف ما أرأفک، وحکیم ما أعرفک. سبحانک من ملیک ما أمنعک، وجواد ما أوسعک، ورفیع ما أرفعک... بسطت بالخیرات یدک، وعرفت الهدایه من عندک، فمن التمسک لدین أو دنیا وجدک. (صحیفه سجادیه، دعای 47).
3- . انعام، 43.
4- . بقره، 186
5- . کافی، 2 / 475؛ فلاح السائل، 42؛ بحارالانوار، 90 / 374