ممکنات را از حق تعالی نفی می کند یعنی به اطلاق یا عموم ، تباین ذاتی و صفتی و تغایر در جمیع شؤون را اعلام می دارد .
1 _ عن أمیرالمؤمنین علیه السلام : ... المتعالی عن الأشباه والضروب ، الوتر ، علاّم الغیوب ، فمعانی الخلق عنه منفیّه .(1)
2 _ عن أبی جعفر علیه السلام : انّ اللّه خلو من خلقه وخلقه خلو منه وکلّ ما وقع علیه اسم شیء ما خلا اللّه فهو مخلوق ، واللّه خالق کلّ شیء .(2)
3 _ عن الإمام الرضا علیه السلام : ... وکنهه تفریق بینه وبین خلقه .(3)
4 _ عن أمیرالمؤمنین علیه السلام : ... تنزّه عن مجانسه مخلوقاته وجلّ عن ملائمه کیفیاته .(4)
5 _ عن الإمام العسکری علیه السلام : ... تعالی عن أن یکون له شبیه .(5)
دستۀ سوم
بخشی دیگر از روایات به لسان سالبه کلیه نفی سنخیت و مشابهت بین حق تعالی و مخلوقات می نماید که از اطلاق و عدم تقیید آنها به قیدی عدم مماثلت در جمیع جهات استفاده می شود .
بلکه می توان گفت : لسان روایات ، لسان قاعده و ضابطه کلیه است زیرا در بعضی موارد تعلیل به نحو کلّی ذکر شده و لذا اصلاً از تقیید و تخصیص إباء دارد :
1 _ عن أبی عبداللّه علیه السلام : انّ اللّه ّ تبارک وتعالی لا یشبه شیئا ولا یشبهه ش_یء .(6)
1- التوحید : 79 .
2- الکافی : 1 ، 83 .
3- التوحید : 47 .
4- البحار : 84 ، 339 .
5- التوحید : 102 .
6- البحار : 3 ، 299 .