تاملی در نظریه اصالت وجود و وحدت وجود صفحه 217

طریحی می گوید :

بدأت الشیء : فعلته ابتداءً .(1)

صاحب أقرب الموارد می گوید :

بدأت بالشی ء بدأ وابتدأته وبه تبّدأت به : افتحته ، البدأ : افتتاح الشیء والأوّل والابتداء .(2)

2 _ آیاتی که در آن واژه ( خلق ) استعمال شده مانند : « إِنَّ رَبَّکُمُ اللّه ُ الَّذِی خَلَقَ السَّماوَاتِ والأَرْضَ فِی سِتَّهِ أَیَّامٍ » .(3) « اللَّهُ خَالِقُ کُلِّ شَیْءٍ » .(4)

ابن منظور می نویسد :

الخلق فی کلام العرب : ابتداع الشیء علی مثال لم یسبق إلیه وکلّ شیء خلقه اللّه فهو مبتدعه علی غیر مثال سبق إلیه .

ابن سیده :

خلق اللّه الشیء یخلقه خلقا ، أحدثه بعد أن لم یکن .(5)

قال فی النهایه فی لغه خلق :

فی اسماء اللّه تعالی : الخالق ، وهو الذی أوجد الأشیاء جمیعها بعد أن لم تکن موجوده .(6)

جالب آنکه در آیه ای معنای خلق را به روشنی بیان می نماید :

« أَوَلاَ یَذْکُرُ الإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ وَلَمْ یَکُ شَیْئا » .(7)

1- مجمع البحرین : 1 ، 44 .
2- اقرب الموارد : 1 ، 32 .
3- الاعراف : 54 .
4- الزمر : 62 .
5- لسان العرب : 10 ، 85 .
6- النهایه لابن الأثیر : 2 ، 70 .
7- مریم : 67 .