تاملی در نظریه اصالت وجود و وحدت وجود صفحه 229

متذکر می شود و با تعبیر دیگری هر گونه قدیم را نفی می نماید :

عنه علیه السلام :

« انّ اللّه تبارک وتعالی لم یزل عالما قدیما خلق الأشیاء لا من شیء ومن زعم انّ اللّه تعالی خلق الأشیاء من شیء فقد کفر لأنّه لو کان ذلک الشیء الذی خلق منه الأشیاء قدیما معه فی ازلیته وهویّته کان ذلک الشیء أزلیا بل خلق اللّه تعالی الأشیاء کلّها لا من شیء » .(1)

عن الإمام الرضا علیه السلام :

« بطل قول من زعم أنّه کان قبله او کان معه شیء وذلک أنّه لو کان معه شیء فی بقائه لم یجز أن یکون خالقا له لأنّه لم یزل معه ، فکیف یکون خالقا لمن لم یزل معه » .(2)

معقول نیست شی ء قدیم و ازلی _ چه در طول و چه در عرض ذات حق _ مخلوق باشد زیرا او نیز مانند باری تعالی قدیم و بدون احتیاج به مبدع می گردد .

برهان دوم : انتفاء صفات قدیم در عالم

روی الطبرسی من سؤال الزندیق الذی سأل ابا عبداللّه علیه السلام عن مسائل کثیره أنّه قال الزندیق : من أی شیء خلق اللّه الأشیاء ؟

قال علیه السلام : لا من شیء ، فقال : کیف یجی ء من لا شیء شیء ؟

قال علیه السلام :

انّ الأشیاء لا تخلو امّا أن تکون خلقت من شیء أو من غیر شیء فان

کانت خلقت من شیء کان معه ، فانّ ذلک الشیء قدیم ، والقدیم لا یکون حدیثا ولا یفنی ولا یتغیّر ولا یخلو ذلک الشیء من أن یکون جوهراً