تاملی در نظریه اصالت وجود و وحدت وجود صفحه 276

و ما در گذشته مغالطی بودن ادلّه نظریۀ تشکیک را اثبات کردیم .

دلیل هشتم : « روایت معروفی در کافی از سوید بن غفله از حضرت علی علیه السلام است که در فرق بین دنیا و آخرت گذشت . مضمونش آن بود که در برزخ قبر مؤمن را مدّ بصر او باز می کند و مملکت ذات وجود مؤمن به اندازه عرض آسمان و زمین است ... در این صورت دیگر جایی برای ماده عنصری نیست چه برسد به بدن دنیوی ، زیرا این بدن محدود به مکان و زمان و حدّ مخصوص است و وسعتی بیشتر از همان حدود جسمانیت بدن خود از طول و عرض و عمق ندارد آن گاه چطور این بدن به همراه نفس می تواند واجد ممکلت وسیعی به عرض آسمان و زمین باشد . این چنین وسعتی جز با ماده و جسمانیت اخروی سازگار نخواهد بود ولذا بدن اخروی از سنخ این بدن دنیوی _ به این معنا که واجد خصوصیات و لوازم آن باشد _ نیست » .(1)

جواب : متن روایت را نقل می نمائیم تا روشن گردد که روایت ربطی به مدّعای قائل ندارد :

عن سوید بن غفله قال : قال امیرالمؤمنین علیه السلام :

« انّ ابن آدم إذا کان فی آخر یوم من أیّام الدنیا وأوّل یوم من أیام الآخره مُثّل له ماله و ولده وعمله ... فیقول : أنا عملک الصالح ... فإذا أدخل قبره أتاه ملکا القبر ... . فیقولان : ثبّتک اللّه فیما تحبّ وترضی وهو قول اللّه عزّوجلّ « یُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ ... » ثمّ یفسحان له فی قبره مَدّ بصره ثمّ یفتحان له بابا فی الجنّه » .(2)

امام علیه السلام وقایع پس از مرگ مؤمن را توضیح می دهند پس روایت مربوط به عالم برزخ است و بحث معاد جسمانی درباره حشر ابدان در روز قیامت می باشد و این روایت دلیل بر مدعای قائل که عدم حشر ابدان دنیوی در روز رستاخیزاست ، نمی شود .