تاملی در نظریه اصالت وجود و وحدت وجود صفحه 478

و واضح است که قوم نوح (علیه السّلام) در امواج طوفان غرق شدند نه در بحار علم بالله ، می فرماید:

«وَهِیَ تَجْرِی بِهِمْ فِی مَوْجٍ کَالْجِبَالِ ...» «قَالَ سَآوِی إِلَی جَبَلٍ یَعْصِمُنِی مِنَ الْمَاءِ قَالَ لَا عَاصِمَ الْیَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ وَحَالَ بَیْنَهُمَا الْمَوْجُ فَکَانَ مِنَ الْمُغْرَقِینَ » *«وَقِیلَ یَا أَرْضُ ابْلَعِی مَاءَکِ وَیَا سَمَاءُ أَقْلِعِی وَغِیضَ الْمَاءُ » .(1)

آیا معقول است کسانی که با پیامبر اولی العزم مخالفت کردند و او را تکذیب نمودند و در حقیقت با ذات قدّوس ربوبی عناد، ورزیدند به چنان مقامی نائل شوند؟ در این صورت چه فرقی بین مطعین و عاصین می باشد و چه تفاوتی بین اهل حق و اهل باطل متصّور است ؟

این تأویل بر اساس نظریه وحدت شخصی وجود است که تمام اشیاء « العیاذ بالله » مظاهر حق تعالی می باشند و در دار وجود حقیقتی جز او موجود نیست پس کفار و منافقین و ملحدین نیز مظاهر حقّند و در باطنشان حقّ تعالی قراردارد آنگاه در عالم، کفر و نفاق و الحاد و باطل از اساس منتفی است و روشن است که این نظریات با بداهت عقل سازگار نیست کما اینکه با نصوص و ظواهر آیات و روایات نیز متعارض است. ابن عربی می گوید:

و «المرید من یجد فی القرآن ما یرید » .(2)

عفیفی دربارۀ ابن عربی می گوید:

« فقرآن ابن عربی الذی یقابله بالفرقان غیر قرآن المسلمین وان کان التلاعب بالألفاظ قد یؤدّی إلی الخلط بینهما » .(3)

1- هود: 42 - 44.
2- فتوحات : 4، 377.
3- فصوص الحکم: 38.