تاملی در نظریه اصالت وجود و وحدت وجود صفحه 485

ملّاصدرا نیز همین ادّعا را تکرار می کند:

اکثر المفسٌرین غیر العرفاء فی هذا الخطر ( أی التفسیر بالرأی ) ، وأمّا العارف الربّانی فمأمون من الغلط، معصوم من معاصی القلب ، اذ کلٌ ما یقوله حقٌ وصدق ، حدّثه قلبه عن ربٌه » .(1)

سید حیدر آملی درباره ابن عربی می گوید:

«أنّ الشیخ ( الحاتمی ) ولیٌ من اولیاء الله تعالی والولیٌ الله تعالی لا یقول إلّا الواقع ، لأنٌ صدور الکذب منه مستحیل » .(2)

جالب آنکه ابن عربی در قضیۀ اسیران جنگ بدر ، عصمت پیامبر اکرم (صلّی الله علیه وآله وسلّم) را نادیده می گیرد و در اختلاف نظر بین پیامبر (صلّی الله علیه وآله وسلّم) وعمر، رأی عمر را صحیح می شمارد!

می گوید:

« ظهر فی ظاهر شرعنا ما یؤیٌد ما ذهبنا إلیه فی فضل عمر فی أساری بدر بالحکم فیهم » .(3)

سید حیدر آملی به او اعتراض می کند :

« فالشیخ ( ابن عربی) والشارح ( الکاشانی ) لو کانا عالمین بأصول اهل البیت لما قالا هذا، ولما نسبا الرسول المعصوم (من الخطاء ) إلی الخطاء ولما نسبا غیره إلی الصواب ...

فنسبه مثل هذا من الشیخ ( الحاتمی ) إلی النبی - والشرٌاح - سوء أدب واهمال جانبه - صم -» .(4)

1- مفاتیح الغیب : 72، او همین وصف را برای پیامبر اکرم (صلّی الله علیه وآله وسلّم) ذکر می کند: «العلم بصدق الرسول (صلّی الله علیه وآله وسلّم) والایمان بأنّ کلٌ ما یقوله حقٌ و صدق». تفسیر القرآن الکریم (صدرا) 1، 396.
2- المقدمات من نص النصوص : 105.
3- فصوص الحکم: 62- 63.
4- المقدمات من نص النصوص : 232 - 233.