تاملی در نظریه اصالت وجود و وحدت وجود صفحه 488

فالفصوص، وأمّا ( الکتاب ) الصادر منه فالفتوحات وبینا أنّهما عدیما

المثال والنظیر فی نوعیهما » .(1)

در این مقام مناسب است چند نمونه از آنچه که او وحی شمرده است را ذکر نمائیم :

1- « فانّ المشرک له ضرب من التوحید أعنی توحید المرتبه الالهیه العظمی ، فانّ المشرک جعل الشریک شفیعاً عند الله .... فوحٌد هذا المشرک فی عظمته .... فلهم (أی للمشرکین) رائحه التوحید وبهذه الرائحه من التوحید وان لم یخرجوا من النار لا

یبعد أن یجعل الله لهم فیها نوع من النعیم » .(2)

2- « فلما رأینا أولیاء الله یأتمون به ( أی بالفاسق ) وینفعهم ذلک عند الله، ویکون هذا الاقتداء سبباً فی نجاتهم، صحت امامته وقد صلّی عبدالله بن عمر خلف الحجاج وکان من الفساق بلا خلاف المتأولّین بخلاف » .(3)

تا جایی فاسق در نزد حق تعالی مردود است که امر می فرماید از صدق و کذب خبرش تفحص کنید و به خبری که ناقلش فاسق است اعتماد نکنید با این حال چگونه راضی به امامتش می باشد ؟ ! « إِنْ جَاءَکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَیَّنُوا أَنْ تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَهٍ فَتُصْبِحُوا عَلَی مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ».(4)

3- در شأن ابوبکر می نویسد: « لمّا ذکر رسول الله صلّی الله علیه وسلم التمانیه الأبواب من الجنّه أن یدخل من أیّها شاء ، قال أبو بکر : یا رسول الله وما علی الانسان أن یدخل من الأبواب کلّها ؟! قال رسول الله(صلّی الله علیه وآله وسلّم) : أرجو أن تکون منهم یا أبابکر » .(5) -(6)
1- همان: 148.
2- فتوحات: 1، 534.
3- همان: 1، 446.
4- الحجرات: 6.
5- فتوحات: 1، 318.
6- علامه جعفر مرتضی عاملی می نویسد: «انّ الدخول من جمیع الأبواب إنّما یصح لو کانت الأبواب فی طول بعضها البعض ، وفیما عدا ذلک فانه لا یمکن ذلک إلّا بالدخول ثمّ الخروج والعود من الباب الثانی ، وهذا العب لا یلیق بأهل الجنّه». ابن عربی سنّی متعصّب : 197.